{"id":235,"date":"2023-09-21T14:32:15","date_gmt":"2023-09-21T12:32:15","guid":{"rendered":"http:\/\/wpewnymsensie.pl\/?p=235"},"modified":"2025-11-18T21:25:29","modified_gmt":"2025-11-18T20:25:29","slug":"opowiesc-o-facecie-idacym-przez-las","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wpewnymsensie.pl\/?p=235","title":{"rendered":"OPOWIE\u015a\u0106 O FACECIE ID\u0104CYM PRZEZ LAS"},"content":{"rendered":"\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
    \n
  1. Przedlesie<\/li>\n<\/ol>\n\n\n\n

    Ju\u017c od kilku lat mia\u0142em z ty\u0142u g\u0142owy ch\u0119\u0107, aby spr\u00f3bowa\u0107 samotnej podr\u00f3\u017cy. Wyobra\u017ca\u0142em sobie, \u017ce mog\u0142oby to by\u0107 potencjalnie bardzo g\u0142\u0119bokie do\u015bwiadczenie, daj\u0105ce przestrze\u0144 na intensywn\u0105 introspekcj\u0119, lepsze poznanie samego siebie, niezak\u0142\u00f3con\u0105 medytacj\u0119 i dost\u0119p do \u015bwiata sn\u00f3w. Wymarzy\u0142em sobie w tym celu g\u0142\u00f3wny szlak beskidzki, kt\u00f3ry ci\u0105gnie si\u0119 przez 500 km od Beskidu \u015al\u0105skiego a\u017c do Bieszczad. Nic tylko spakowa\u0107 plecak, ruszy\u0107 na szlak, rozbija\u0107 si\u0119 namiotem zaraz przed zmrokiem, wstawa\u0107 zaraz po \u015bwicie i i\u015b\u0107 dalej. Ta romantyczna wizja w ko\u0144cu doczeka\u0142a si\u0119 realizacji, kiedy epidemia zablokowa\u0142a wszystkie mo\u017cliwo\u015bci zagraniczne, niewykorzystany urlop nabrzmia\u0142 do nieprzyzwoitych rozmiar\u00f3w, a \u017cadni znajomi ani dziewczyna nie wykazali dyspozycji do wsp\u00f3lnych woja\u017cy.

    Wybra\u0142em tydzie\u0144 urlopu i wyznaczy\u0142em sobie oko\u0142o dwustu kilometrowy odcinek biegn\u0105cy od Ustronia, gdzie szlak si\u0119 zaczyna, a\u017c na Turbacz w Gorcach pod Krakowem. Dawa\u0142o mi to oko\u0142o 25 kilometr\u00f3w do pokonania dziennie, co wywo\u0142a\u0142o lekki dreszcz emocji, ale nogi d\u0142ugie mam i potrafi\u0119 nimi macha\u0107, wi\u0119c przyj\u0105\u0142em wyzwanie. Zawsze mog\u0142em te\u017c skr\u00f3ci\u0107 tras\u0119 w razie przecenienia swoich mo\u017cliwo\u015bci, wi\u0119c nie by\u0142o si\u0119 czym martwi\u0107. Przede wszystkim zale\u017ca\u0142o mi na poczuciu luzu i swobody. Niestety sam sobie r\u00f3wnie\u017c podstawi\u0142em nog\u0119 w tym aspekcie poprzez typowo amatorskie zapakowanie plecaka. Zabra\u0142em si\u0119 do tego klasycznie w dzie\u0144 wyjazdu i w gor\u0105czce ekscytacji i uciekaj\u0105cego czasu wrzuci\u0142em tyle ekwipunku, ile obj\u0119to\u015bciowo by\u0142o w stanie si\u0119 zmie\u015bci\u0107, bo przecie\u017c wszystko si\u0119 mo\u017ce przyda\u0107.

    B\u0142\u0105d dotyczy\u0142 przede wszystkim ilo\u015bci ubra\u0144 \u2013 majtki i skarpetki na ka\u017cdy dzie\u0144 tygodnia, 5 par koszulek, dwa zestawy odzie\u017cy termo aktywnej (jakby jeden zam\u00f3k\u0142), kurtka przeciwdeszczowa (uzasadniona), kurtka puchowa na zimne wieczory (totalnie bez sensu) i lekka kurteczka przeciwwiatrowa (bez sensu, ale lekka), dwie bluzy i na deser kr\u00f3tkie spodenki, do kt\u00f3rych nie zabra\u0142em paska, wi\u0119c nawet nie mog\u0142em ich nosi\u0107. A czyta\u0142em kiedy\u015b u Cejrowskiego, \u017ceby ograniczy\u0107 si\u0119 do dw\u00f3ch naprzemiennie noszonych zestaw\u00f3w, kt\u00f3re mo\u017cna po prostu przepiera\u0107 i suszy\u0107 na plecaku co drugi dzie\u0144. Najwyra\u017aniej wizja regularnego prania swoich rzeczy na szlaku jeszcze przerasta moj\u0105 dojrza\u0142o\u015b\u0107 i naturalniejszym wydaje si\u0119 na\u0142adowanie sobie kilogram\u00f3w zapasu. W ko\u0144cu jak za\u0142o\u017cy\u0142em na siebie pe\u0142ny plecak, to usta\u0107 owszem mog\u0142em, wi\u0119c optymistycznie ekstrapolowa\u0142em t\u0119 dyspozycj\u0119 na nadchodz\u0105ce 200 km w\u0119dr\u00f3wki przez g\u00f3ry i doliny i uzna\u0142em, \u017ce wszystko gotowe. Po\u017cegna\u0142em si\u0119 z Dziubkiem oraz zwierz\u0105tkami i za\u0142adowa\u0142em si\u0119 do nocnego autobusu do Bielsko-Bia\u0142ej.<\/p>\n\n\n\n

                Nocne kursy wol\u0119 sp\u0119dza\u0107 w autobusach ni\u017c poci\u0105gach. Jako\u015b tak przytulniej w nich. Mniejsza przestrze\u0144 i ograniczona ilo\u015b\u0107 postoj\u00f3w sprawiaj\u0105, \u017ce czuj\u0119 si\u0119 w wi\u0119kszej wsp\u00f3lnocie ze wsp\u00f3\u0142pasa\u017cerami, co dalej przek\u0142ada si\u0119 na poczucie bezpiecze\u0144stwa. Jako\u015b ci\u0119\u017cko mi sobie wyobrazi\u0107, aby kto\u015b odwa\u017cy\u0142 si\u0119 na pr\u00f3b\u0119 kradzie\u017cy bez mo\u017cliwo\u015bci p\u00f3j\u015bcia do innego wagonu. Dlatego komfortowo zwijam si\u0119 na swoim miejscu rozszerzonym o fotel obok, kt\u00f3ry na szcz\u0119\u015bcie pozosta\u0142 pusty i s\u0142uchaj\u0105c muzyki oraz b\u0119d\u0105c ko\u0142ysanym przez wibruj\u0105cy pok\u0142ad autokaru powoli opadam w sen.

    <CI\u0104G DALSZY NA KOLEJNEJ STRONIE><\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n

                Ranek niestety wita mnie ma\u0142ym, acz znacz\u0105cym op\u00f3\u017anieniem kursu, poniewa\u017c te 15 straconych minut by\u0142o ca\u0142ym zapasem na przesiadk\u0119 w poci\u0105g do Ustronia, gdzie mia\u0142em wyj\u015b\u0107 na szlak. Mog\u0142em tylko bezsilnie wpatrywa\u0107 si\u0119 w pok\u0142adowy zegar, kt\u00f3rego wskazania uporczywie nie przystawa\u0142y do krajobrazu za oknem. Za 10 minut odje\u017cd\u017ca poci\u0105g, a my nawet nie wjechali\u015bmy do miasta. Za 5 minut odje\u017cd\u017ca poci\u0105g, a dooko\u0142a ledwie przedmie\u015bcia. Za 1 minut\u0119 odje\u017cd\u017ca poci\u0105g i w ko\u0144cu si\u0119 zatrzymujemy. Czekaj\u0105c na ten moment, jak sprinterzy na wystrza\u0142, od razu wybiegam, nurkuj\u0119 w luku baga\u017cowym po sw\u00f3j plecak i biegn\u0119 na drug\u0105 stron\u0119 ulicy, gdzie znajduje si\u0119 dworzec kolejowy. I kurde mo\u017ce nawet bym zd\u0105\u017cy\u0142, gdyby tylko nie to, \u017ce po dobiegni\u0119ciu na peron przeczyta\u0142em w rozk\u0142ad\u00f3wce o tymczasowym podstawieniu autobusu zast\u0119pczego na m\u00f3j kurs, kt\u00f3ry odje\u017cd\u017ca sprzed dworca. Tam ju\u017c jednak nic na mnie nie czeka\u0142o. Z gorzkim posmakiem pora\u017cki w ustach i marudz\u0105cym nastrojem uda\u0142em si\u0119 do dworcowej kawiarni. Kolejny autobus za dwie godziny. Tragedii nie ma, ale frustracja kwitnie w najlepsze.<\/p>\n\n\n\n

                Jest to szczeg\u00f3lny rodzaj napieraj\u0105cej na klatk\u0119 piersiow\u0105 gorzkiej emocji, kt\u00f3ra towarzyszy mi za ka\u017cdym razem, kiedy co\u015b si\u0119 nie powiedzie, a mam wra\u017cenie, \u017ce mog\u0142em temu \u0142atwo zapobiec. Tutaj bole\u015bnie powraca\u0142a do mnie stopklatka z e-podr\u00f3\u017cnika, gdzie szuka\u0142em optymalnych po\u0142\u0105cze\u0144, na kt\u00f3rej widnia\u0142o po\u0142\u0105czenie \u015bl\u0105skich linii kolejowych, ale opatrzone dziwn\u0105 ikon\u0105, na kt\u00f3rej widnia\u0142 poci\u0105g i autobus. Zwr\u00f3ci\u0142o to wtedy moj\u0105 uwag\u0119, ale nie zag\u0142\u0119bia\u0142em tematu, bo przecie\u017c du\u017co czasu na przesiadk\u0119. A teraz mog\u0142em tylko zaciska\u0107 bezsilnie pi\u0119\u015bci i rzuca\u0107 pod nosem kl\u0105twy w bli\u017cej nieokre\u015blonym kierunku.

    Na szcz\u0119\u015bcie szybko zreflektowa\u0142em si\u0119, \u017ce i ten niezbyt ciekawy stan ducha mo\u017ce stanowi\u0107 r\u00f3wnie dobry obiekt samoobserwacji i \u017ar\u00f3d\u0142o informacji o w\u0142asnej osobie, co mistyczne uniesienia, na kt\u00f3re troch\u0119 liczy\u0142em w tej podr\u00f3\u017cy. Wpasowa\u0142o to zastan\u0105 sytuacj\u0119 w kontekst wakacyjnej introspekcji i przynajmniej odrobin\u0119 mi ul\u017cy\u0142o. Uda\u0142em si\u0119 do dworcowej kawiarni i zaj\u0105\u0142em si\u0119 poch\u0142anianiem kolejnych pozycji z menu, \u017ceby troch\u0119 si\u0119 dobod\u017acowa\u0107 i znieczuli\u0107 na wlek\u0105cy si\u0119 bezlito\u015bnie czas. Niestety po kawce, ciasteczku i kanapce osi\u0105gn\u0105\u0142em ju\u017c maksimum pojemno\u015bci, kt\u00f3r\u0105 m\u00f3g\u0142 w siebie przyj\u0105\u0107 m\u00f3j organizm o 7 rano, a min\u0119\u0142o dopiero p\u00f3\u0142 godziny.

    Patrz\u0105c si\u0119 t\u0119po w przestrze\u0144 czu\u0142em przedzieraj\u0105c\u0105 si\u0119 powoli przez wewn\u0119trzny op\u00f3r i lenistwo \u015bwiadomo\u015b\u0107, \u017ce to ju\u017c czas najwy\u017cszy i idealny do zrobienia pierwszego wpisu w swoim dzienniku podr\u00f3\u017cnym. Tak jest, jednym z postanowie\u0144 wyprawowych by\u0142o prowadzenie dziennika, gdzie zapisywa\u0142bym wszystkie swoje objawienia, sny, z\u0142ote my\u015bli i emocje. Mam s\u0142abo\u015b\u0107 do zak\u0142adania takich magicznych zeszycik\u00f3w, kt\u00f3re zawsze maj\u0105 mi pom\u00f3c w organizacji swojego mentalnego chaosu, ale zazwyczaj charakteryzuje je dosy\u0107 kr\u00f3tki \u017cywot. Wynika to z tego prostego faktu, \u017ce sam pomys\u0142 i ochrzczenie nowego zeszytu nast\u0119puje zawsze w uniesionym stanie umys\u0142u, co potem w zestawieniu z szaro\u015bci\u0105 i nu\u017c\u0105c\u0105 rutyn\u0105 codzienno\u015bci jako\u015b mnie deprymuje i pozbawia nap\u0119du, tak \u017ce po pewnym czasie a\u017c mi g\u0142upio otwiera\u0107 te zeszyty. My\u015bl\u0119, \u017ce to kwestia jakiego\u015b poczucia winy w zwi\u0105zku z brakiem spe\u0142nienia swoich wyobra\u017conych idea\u0142\u00f3w. No i lenistwo zdecydowanie.

    <CI\u0104G DALSZY NA KOLEJNEJ STRONIE><\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n

                Tym razem jednak by\u0142em uzbrojony w odpowiedni\u0105 taktyk\u0119. Kolega artysta sprzeda\u0142 mi m\u0105dro\u015b\u0107 dotycz\u0105c\u0105 prowadzenia szkicownika \u2013 nie ba\u0107 si\u0119 bazgra\u0107, nie stara\u0107 si\u0119, aby szkicownik by\u0142 \u0142adny, maza\u0107 co popadnie i ile wlezie. W\u0142a\u015bnie po to, aby nie zablokowa\u0107 si\u0119 na obawie przed \u201eniedoskona\u0142ymi\u201d wpisami. Maj\u0105c to w g\u0142owie specjalnie wzi\u0105\u0142em ze sob\u0105 sw\u00f3j naj\u0142adniejszy zeszyt, niegdy\u015b przeznaczony na naj\u015bwiatlejsze z mych my\u015bli, kt\u00f3re w rezultacie nigdy si\u0119 tam nie pojawi\u0142y. Wzi\u0105\u0142em ten zeszyt specjalnie po to, aby prze\u0142ama\u0107 sw\u00f3j op\u00f3r i totalnie go zbezcze\u015bci\u0107 wylewaj\u0105c na jego strony tyle be\u0142kotu, ile tylko w sobie znajd\u0119, co najwy\u017cej licz\u0105c na to, \u017ce gdzie\u015b tam zapl\u0105cze si\u0119 co\u015b faktycznie ciekawego. Teraz gdy pisz\u0119 ten tekst musz\u0119 jeszcze tylko pokona\u0107 op\u00f3r zwi\u0105zany z wracaniem do takich zapisk\u00f3w i ich rozczytywaniem, gdy\u017c nieobce mi wtedy poczucie lekkiej \u017cenady.<\/p>\n\n\n\n

    <Czyta dziennik><\/p>\n\n\n\n

                C\u00f3\u017c, nic wielce ciekawego ponad to, co opisa\u0142em w powy\u017cszych akapitach, tylko troch\u0119 dosadniej i bezw\u0142adniej, plus w\u0105tpliwo\u015bci odno\u015bnie kupowania jeszcze zupy i og\u00f3lnego rozpasania w jedzeniu w knajpach, kontrastuj\u0105cego z moj\u0105 raczej marnego poziomu zamo\u017cno\u015bci\u0105. Chyba w ko\u0144cu jej nie kupi\u0142em, ale te\u017c w og\u00f3le nie by\u0142em g\u0142odny, nawet jeszcze przed zjedzeniem dw\u00f3ch zakupionych wcze\u015bniej kanapek i to mog\u0142o mie\u0107 wp\u0142yw na t\u0105 wydawa\u0142oby si\u0119 zdroworozs\u0105dkow\u0105 decyzj\u0119. No i jeszcze zwerbalizowa\u0142o si\u0119 tam dziwne uczucie braku granic pomi\u0119dzy mn\u0105, a kartk\u0105, mi\u0119dzy pisarzem, a pisanym, tak jakbym m\u00f3g\u0142 w jednej chwili przela\u0107 pismem absolutnie ca\u0142\u0105 zawarto\u015b\u0107 mojej g\u0142owy. Tylko \u017ce nic wi\u0119cej w niej ju\u017c nie by\u0142o.<\/p>\n\n\n\n

                A do autobusu wci\u0105\u017c ca\u0142a godzina. D\u0142u\u017cej ju\u017c wysiedzie\u0107 w tej kawiarni nie by\u0142em w stanie, zw\u0142aszcza \u017ce twardo wy\u0142\u0105czy\u0142em sobie opcj\u0119 wsi\u0105kni\u0119cia w telefon, na nieczynieniu kt\u00f3rej szczeg\u00f3lnie mi zale\u017ca\u0142o na tym wyje\u017adzie (bo na co dzie\u0144 jestem absolutnie od tego uzale\u017cniony). Wyszed\u0142em wi\u0119c na bielsko-bia\u0142\u0105 ulic\u0119 i sm\u0119tnie kr\u0105\u017cy\u0142em po jej zamglonych porankiem odnogach. Niesamowite jak czas potrafi si\u0119 d\u0142u\u017cy\u0107, kiedy jest zupe\u0142nie zb\u0119dny, a jednocze\u015bnie nie ma go na tyle du\u017co, \u017ceby na przyk\u0142ad i\u015b\u0107 do centrum co\u015b pozwiedza\u0107. Uda\u0142o mi si\u0119 jedynie przej\u015b\u0107 na drug\u0105 stron\u0119 tor\u00f3w, popodziwia\u0107 dziury w \u015bcianach rozpadaj\u0105cych si\u0119 budynk\u00f3w, poczyta\u0107 zawarto\u015b\u0107 \u015bmieciowych ulotek poprzyklejanych tu i \u00f3wdzie i pokontemplowa\u0107 st\u0119\u017ca\u0142e twarze przechodni\u00f3w zmierzaj\u0105cych w milczeniu do pracy. Ostatnie 10 minut sp\u0119dzi\u0142em ju\u017c w bezruchu na przystanku z ot\u0119pieniem wyczekuj\u0105c upragnionego transportu. C\u00f3\u017c za dynamiczny pocz\u0105tek wielkiej podr\u00f3\u017cy. W ko\u0144cu jest! Rozklekotany bus zatrzyma\u0142 si\u0119 przede mn\u0105, roztworzy\u0142 swe wrota i zaprosi\u0142 mnie do swojego \u015bmierdz\u0105cego wn\u0119trza. Jeszcze tylko p\u00f3\u0142 godziny trz\u0119s\u0105cej jazdy i w ko\u0144cu zaczn\u0105 si\u0119 te wakacje.

               Ze wzgl\u0119du na swoj\u0105 dwugodzinn\u0105 obsuw\u0119 i pragnienie, aby jak najszybciej znale\u017a\u0107 si\u0119 jak najdalej na szlaku, decyduj\u0119 si\u0119 na rozpocz\u0119cie trasy przystanek za miejscem, gdzie faktycznie sw\u00f3j pocz\u0105tek ma g\u0142\u00f3wny szlak beskidzki. W ten spos\u00f3b jestem 10 kilometr\u00f3w do przodu i omijam kawa\u0142ek trasy, kt\u00f3ry zaczyna si\u0119 w Ustroniu i do tego Ustronia wraca. Co\u015b czuj\u0119, \u017ce i tak nie m\u00f3g\u0142bym si\u0119 zrelaksowa\u0107 wiedz\u0105c, \u017ce robi\u0119 co\u015b na kszta\u0142t p\u0119telki zamiast posuwa\u0107 si\u0119 we w\u0142a\u015bciwym kierunku. Pozostaje mi tylko mie\u0107 nadziej\u0119, \u017ce szczyt R\u00f3wnica, kt\u00f3ry w ten spos\u00f3b mi przepad\u0142, nie by\u0142 najpi\u0119kniejsz\u0105 g\u00f3r\u0105 do zobaczenia na mojej wyprawie.

    <CI\u0104G DALSZY NA KOLEJNEJ STRONIE><\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n

    2. Ju\u017cwlesie<\/p>\n\n\n\n

                Wreszcie wysiadam na pocz\u0105tku trasy na Czantori\u0119 Wielk\u0105. Rozci\u0105gam si\u0119 odrobin\u0119, wdycham \u015bwie\u017ce powietrze, zarzucam na siebie plecak staraj\u0105c si\u0119 nie zwraca\u0107 uwagi na jego ci\u0119\u017car i ruszam czerwonym szlakiem. Idzie on r\u00f3wnolegle do stoku narciarskiego, wi\u0119c generalnie nie jest zbyt ciekawy, za to dosy\u0107 stromy i od razu pope\u0142niam na nim pierwszy b\u0142\u0105d, kt\u00f3ry cieniem po\u0142o\u017cy si\u0119 na koniec tego dnia. Zniecierpliwiony swoim op\u00f3\u017anionym rozpocz\u0119ciem trasy, za to w pe\u0142ni przekonania o swoich m\u0142odzie\u0144czych si\u0142ach zaczynam P\u0118DZI\u0106 pod g\u00f3r\u0119. Po 10 minutach jestem ju\u017c totalnie zgrzany. Mimo trasy biegn\u0105cej w cieniu pot strugami sp\u0142ywa mi po wygolonej g\u0142owie, czuj\u0119 pulsowanie w skroniach, ale cisn\u0119 dalej. Wody nie chce mi si\u0119 wyci\u0105ga\u0107 z plecaka, napij\u0119 si\u0119 i zjem co\u015b na szczycie. Dodatkowo w pe\u0142ni przyzwalam sobie na moj\u0105 pr\u00f3\u017cn\u0105 ambicj\u0119, kt\u00f3ra ka\u017ce mi stara\u0107 si\u0119 wyprzedzi\u0107 ka\u017cd\u0105 osob\u0119, kt\u00f3ra pojawia si\u0119 w moim zasi\u0119gu. Nie jest to dla mnie kwestia o wielkiej wadze, ale jako \u017ce lubi\u0119 porusza\u0107 si\u0119 szybko, zw\u0142aszcza samemu, no i preferuj\u0119 brak postronnych podr\u00f3\u017cnych w moim bezpo\u015brednim otoczeniu, to wykorzystuj\u0119 czyj\u0105\u015b obecno\u015b\u0107, jako ekstra bodziec i motywacj\u0119, aby jeszcze troszeczk\u0119 przyspieszy\u0107. Nie \u017cebym uwa\u017ca\u0142 si\u0119 za jakiego\u015b turbo kozaka g\u00f3rskiego, bo tak na pewno nie jest, ale jednak od wi\u0119kszo\u015bci niedzielnych turyst\u00f3w jestem troch\u0119 sprawniejszy i udowadnianie sobie tego daje mi jak\u0105\u015b tam prymitywn\u0105 przyjemno\u015b\u0107.<\/p>\n\n\n\n

                Tak wi\u0119c mijam z rzadka kolejne osoby oraz grupki dzieci na wycieczkach szkolnych i poza coraz wyra\u017aniejszym szmerem krwi buzuj\u0105cej w naczyniach uszu, rejestruj\u0119 jedynie obecno\u015b\u0107 troch\u0119 intruzywnych, powracaj\u0105cych mimo woli obaw o ci\u0119\u017car mojego plecaka. Nawet go nie zwa\u017cy\u0142em przed wyjazdem, za to teraz ka\u017cdy kolejny krok przywo\u0142ywa\u0142 wspomnienia nadmiarowych kurtek i bluz wzi\u0119tych na wszelki wypadek. Staram si\u0119 nie popada\u0107 w p\u0119tl\u0119 frustracji, ale jestem ju\u017c w zasadzie pewny, \u017ce \u017caden wszelki wypadek nie nast\u0105pi i tylko si\u0119 wyg\u0142upi\u0142em. Pocieszam si\u0119 za to wizj\u0105 jeszcze bardziej zahartowanego cia\u0142a po tym, jak ju\u017c przenios\u0119 ten plecak przez te 200km i sapi\u0105c sun\u0119 sobie dalej. <\/p>\n\n\n\n

                W miejscu, gdzie ko\u0144czy\u0142a si\u0119 kolej linowa wnosz\u0105ca kolejne pok\u0142ady ludzi, okaza\u0142o si\u0119, \u017ce do faktycznego szczytu jeszcze troch\u0119. I mimo, \u017ce panorama ju\u017c rozci\u0105ga\u0142a si\u0119 solidna, a cia\u0142o domaga\u0142o si\u0119 chwili spoczynku, to du\u017ce zag\u0119szczenie ludzi i odrobin\u0119 festyniarska atmosfera sprawiaj\u0105, \u017ce od razu ruszam dalej. Obiecywa\u0142em sobie, \u017ce ju\u017c tutaj si\u0119 napij\u0119, no ale w ko\u0144cu my\u015bla\u0142em wtedy, \u017ce to ju\u017c szczyt, a \u017ce jeszcze nie, to bardzo g\u0142upio przek\u0142adam i t\u0119 czynno\u015b\u0107, bo nie chce mi si\u0119 zdejmowa\u0107 plecaka. Przynajmniej sama droga si\u0119 troch\u0119 wyp\u0142aszczy\u0142a i nabra\u0142a uroku. Tu i \u00f3wdzie intrygowa\u0142y formacje skalne, falowa\u0142a rze\u017aba terenu g\u0119sto poro\u015bni\u0119ta szumi\u0105cymi na wietrze bukami, \u015bwierkami i jod\u0142ami, a spomi\u0119dzy pni co i rusz wy\u0142ania\u0142y si\u0119 szerokie panoramy g\u00f3rzystych teren\u00f3w. Pierwsze doznania natury estetycznej dosadnie wprowadzi\u0142y mnie w wakacyjny stan umys\u0142u, poprawi\u0142y nastr\u00f3j i doda\u0142y energii. Krok si\u0119 wyd\u0142u\u017cy\u0142 i uczyni\u0142 spr\u0119\u017cystszym, u\u015bmiech zawita\u0142 na twarzy, a nawet plecak jakby troch\u0119 straci\u0142 na wadze. Przyda\u0142o mi si\u0119 to bardzo, bo w pewnym momencie zorientowa\u0142em si\u0119, \u017ce po pi\u0119tach depcz\u0105 mi jakie\u015b dzieciaki ze szkolnej wycieczki i \u017ceby ratowa\u0107 honor musia\u0142em do\u015b\u0107 znacznie zwi\u0119kszy\u0107 tempo. Nie b\u0119d\u0105 mnie – ros\u0142ego ch\u0142opa w sile wieku jakie\u015b dzieci wyprzedza\u0107. Da\u0107 im na plecy ekwipunek na tydzie\u0144 w\u0119dr\u00f3wki, to ju\u017c by tak nie p\u0119dzi\u0142y beztrosko.<\/p>\n\n\n\n

    \"\"<\/a>
    To nie Czantoria Wielka<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n



    <CI\u0104G DALSZY NA KOLEJNEJ STRONIE><\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n

                Z takim nastawieniem nie min\u0119\u0142o ju\u017c wiele czasu a\u017c szczyt Wielkiej Czantorii o zapieraj\u0105cych dech w piersiach wysoko\u015bci 995m n.p.m. zosta\u0142 zdobyty (oczywi\u015bcie to tak naprawd\u0119 dosy\u0107 ma\u0142a g\u00f3ra dost\u0119pna dla ka\u017cdego spacerowicza). Akurat by\u0142 tak poro\u015bni\u0119ty drzewami, \u017ce i tak \u017cadnej panoramy nie by\u0142o z niego wida\u0107, ale soczysta ziele\u0144 wylewaj\u0105ca si\u0119 z ka\u017cdej strony po\u0142\u0105czona z poczuciem zdobycia pierwszego konkretnego punktu trasy absolutnie mnie zadowala\u0142a. Wznosi\u0142a si\u0119 obok co prawda jeszcze wie\u017ca widokowa, ale co\u015b tam trzeba by\u0142o za wst\u0119p zap\u0142aci\u0107, to machn\u0105\u0142em r\u0119k\u0105 stwierdzaj\u0105c, \u017ce jeszcze si\u0119 na pewno na g\u00f3rskie pejza\u017ce za\u0142api\u0119. Nasta\u0142 te\u017c czas najwy\u017cszy na jaki\u015b posi\u0142ek i picie. Przez chwil\u0119 kusi\u0142y mnie oscypki i kie\u0142baski z grilla, ale na szcz\u0119\u015bcie nie mia\u0142em problemu z przem\u00f3wieniem sobie do rozs\u0105dku w tej sprawie. To w ko\u0144cu dos\u0142ownie pierwszy przystanek na trasie, a ju\u017c i tak mia\u0142em za sob\u0105 jedzenie w kawiarni. Co prawda tam usprawiedliwia\u0142a mnie og\u00f3lna felerno\u015b\u0107 tego poranka, ale tutaj ju\u017c nie znajdywa\u0142em sensownych argument\u00f3w. Mia\u0142em w ko\u0144cu sw\u00f3j solidny prowiant, kt\u00f3ry wypada\u0142oby zacz\u0105\u0107 je\u015b\u0107 chocia\u017cby po to, \u017ceby odci\u0105\u017cy\u0107 troch\u0119 plecak. By\u0142y to kanapki z serem i.\u2026to w zasadzie wszystko. Zu\u017cy\u0142em na nie dwa bochenki chleba, dwie kostki mas\u0142a i prawie kilogram sera, wi\u0119c by\u0142o obficie i kalorycznie. Zawsze tak si\u0119 wyposa\u017cam na wszelkie wyprawy i w ten spos\u00f3b zapewniam sobie podstawowe poczucie bezpiecze\u0144stwa.  <\/p>\n\n\n\n

                Z\u017cu\u0142em dwie kanapki, wypi\u0142em troch\u0119 wody i w ko\u0144cu wyci\u0105gn\u0105\u0142em z plecaka kapelusz, bo zauwa\u017cy\u0142em z pewnym niepokojem, \u017ce przecie\u017c ca\u0142y dzie\u0144 s\u0142o\u0144ce bez przeszk\u00f3d leje mi si\u0119 prosto na g\u0142ow\u0119. Niestety ju\u017c na tak wczesnym etapie podr\u00f3\u017cy by\u0142em w stanie zarejestrowa\u0107 t\u0119py ucisk w skroniach zwiastuj\u0105cy rych\u0142y b\u00f3l g\u0142owy. Generalnie jestem dosy\u0107 wra\u017cliwy na ten problem i regularnie dopada mnie on w pierwsze dni podr\u00f3\u017cy, kiedy jestem wystawiony na gwa\u0142towne zmiany warunk\u00f3w bytowania. Tym razem po nocy sp\u0119dzonej w autobusie tym bardziej powinienem by\u0107 ostro\u017cny i si\u0119 oszcz\u0119dza\u0107, ale jeszcze nigdy w \u017cyciu nie pochwali\u0142em si\u0119 tak\u0105 zapobiegliwo\u015bci\u0105. Wr\u0119cz przeciwnie, wrzuci\u0142em przecie\u017c najwy\u017cszy mo\u017cliwy bieg, \u017ceby nadrobi\u0107 straty. W tamtym momencie jednak jeszcze tego a\u017c tak nie roztrz\u0105sa\u0142em. Wzi\u0105\u0142em jeszcze par\u0119 \u0142yk\u00f3w, zarzuci\u0142em plecak, kt\u00f3ry, teraz gdy troch\u0119 ostyg\u0142em, dosy\u0107 bole\u015bnie przypomnia\u0142 mi o swoich gabarytach i ruszy\u0142em dalej.<\/p>\n\n\n\n

                Wi\u0119kszo\u015b\u0107 os\u00f3b sz\u0142a tylko na szczyt Czantorii, wi\u0119c po jego opuszczeniu nagle znalaz\u0142em si\u0119 na trasie zupe\u0142nie sam. W dodatku teraz teren opada\u0142, co naturalnie czyni\u0142o w\u0119dr\u00f3wk\u0119 l\u017cejsz\u0105. Pomy\u015bla\u0142em, \u017ce fajnie by by\u0142o uczci\u0107 to \u015bpiewem, wi\u0119c zaimprowizowa\u0142em jak\u0105\u015b krzyw\u0105 melodi\u0119 z losowymi s\u0142owami, co da\u0142o mi troch\u0119 frajdy na kr\u00f3tki czas. Odechcia\u0142o mi si\u0119, kiedy haniebnie potkn\u0105\u0142em si\u0119 na prostej drodze i bole\u015bnie stan\u0105\u0142em na boku stopy. Przera\u017cony ostro\u017cnie j\u0105 rozrusza\u0142em i okaza\u0142o si\u0119, \u017ce na szcz\u0119\u015bcie nic si\u0119 nie sta\u0142o, ale niesmak pozosta\u0142. G\u0142\u00f3wnie przez to, \u017ce faktycznie mam problem z luzami w kostkach i niepokoj\u0105co cz\u0119sto l\u0105duj\u0119 krzywo stop\u0105 przez zwyk\u0142y brak uwagi. Ci\u0119\u017cko by mi by\u0142o sobie wybaczy\u0107 zwichni\u0119cie kostki pierwszego dnia wyprawy, wi\u0119c obieca\u0142em sobie skupienie uwagi, ale i tak tego dnia naliczy\u0142em chyba z 4 takie krzywe st\u0105pni\u0119cia.<\/p>\n\n\n\n

    \"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n



    <CI\u0104G DALSZY NA KOLEJNEJ STRONIE><\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n

                Po godzinie\/dw\u00f3ch dotar\u0142em do jakiego\u015b schroniska, gdzie, mimo ju\u017c znacz\u0105cego b\u00f3lu g\u0142owy, dozna\u0142em kolejnego, wyra\u017anego doznania estetycznego. Siedz\u0105c na \u0142aweczce i posilaj\u0105c si\u0119 swoimi kanapkami z podw\u00f3jnym serem i potr\u00f3jnym mas\u0142em nie spos\u00f3b by\u0142o nie ulec urokowi otaczaj\u0105cej mnie polany. Wszystko by\u0142o sk\u0105pane w intensywnym blasku wysokiego s\u0142o\u0144ca, kt\u00f3remu w drog\u0119 nie wchodzi\u0142a nawet najmniejsza chmura. Powietrze zdawa\u0142o si\u0119 lekko wibrowa\u0107 nad rozgrzanymi trawami o wyjaskrawionej intensywnym \u015bwiat\u0142em zieleni. Jednolit\u0105 barw\u0119 prze\u0142amywa\u0142y jeszcze tu i \u00f3wdzie wrze\u015bniowe kwiaty, pomi\u0119dzy kt\u00f3rymi stale kursowa\u0142y owadzie \u017cyj\u0105tka pob\u0142yskuj\u0105ce swoimi pancerzami. Nie mniejsze wra\u017cenie wywiera\u0142a granicz\u0105ca z polan\u0105 \u015bciana lasu ko\u0142ysz\u0105ca na wietrze bujn\u0105 powa\u0142\u0105 iglastych koron drzew, stanowi\u0105c\u0105 hipnotyzuj\u0105ce, g\u0142\u0119boko zielone t\u0142o. Wyra\u017anie odznacza\u0142y si\u0119 na nim fruwaj\u0105ce w powietrzu rozmaite py\u0142ki ja\u015bniej\u0105ce w promieniach s\u0142o\u0144ca. By\u0142o to wszystko wr\u0119cz odrealnione, wi\u0119c chwyci\u0142em si\u0119 za nos i zrobi\u0142em test rzeczywisto\u015bci. Nie uda\u0142o mi si\u0119 odetchn\u0105\u0107, tak\u017ce nie by\u0142 to sen i nie pozosta\u0142o mi nic innego, jak po\u017cegna\u0107 si\u0119 z ujmuj\u0105c\u0105 sceneri\u0105 i ruszy\u0107 dalej.<\/p>\n\n\n\n

    \"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n

                Niestety sz\u0142o mi si\u0119 ju\u017c coraz gorzej. B\u00f3l g\u0142owy stale si\u0119 intensyfikowa\u0142, plecak zacz\u0105\u0142 mnie bole\u015bnie obciera\u0107 w pasie, gdzie opiera\u0142 si\u0119 ca\u0142ym swoim ci\u0119\u017carem za po\u015brednictwem pasa biodrowego, no i by\u0142em ju\u017c po prostu zm\u0119czony. W celu rozbudzenia troch\u0119 przydaj\u0105cego energii entuzjazmu, obieca\u0142em sobie ciep\u0142y posi\u0142ek w najbli\u017cszym napotkanym schronisku. Stara\u0142em si\u0119 skupia\u0107 z ca\u0142ych si\u0142 na wizualizacji aromatycznego gulaszu, ale co chwila przebija\u0142y si\u0119 przez niego ostre szpice rozsadzaj\u0105cego g\u0142ow\u0119 ci\u015bnienia. W ko\u0144cu, przy jakim\u015b bardziej stromym podej\u015bciu, podda\u0142em si\u0119, zrzuci\u0142em w cieniu plecak, zwali\u0142em si\u0119 na ziemi\u0119 i opar\u0142em oci\u0119\u017ca\u0142\u0105 g\u0142ow\u0119 o jaki\u015b przyjemnie ch\u0142odny pie\u0144. Spieszy\u0107 si\u0119 nie musia\u0142em, skoro i tak zak\u0142ada\u0142em nocleg na dziko w namiocie, w pierwszym lepszym miejscu po nadej\u015bciu zmroku. By\u0142o co\u015b uwalniaj\u0105cego w zdychaniu pod drzewem, ale dobrze wiedzia\u0142em, \u017ce na b\u00f3l g\u0142owy mi to nie pomo\u017ce. Co najwy\u017cej dora\u017anie, w bezruchu by\u0142em w stanie mini medytacj\u0105 tak jakby zbiera\u0107 go w jednym miejscu i oddziela\u0107 od siebie tak, \u017ce stawa\u0142 si\u0119 nieco bardziej zno\u015bny. Po dwudziestu minutach sp\u0119dzonych w takim ot\u0119pieniu zniecierpliwi\u0142em si\u0119 bezcelowo\u015bci\u0105 dalszego w nim trwania i z ci\u0119\u017ckim westchni\u0119ciem d\u017awign\u0105\u0142em sw\u00f3j ci\u0119\u017car i ruszy\u0142em dalej.<\/p>\n\n\n\n

                Do schroniska dotar\u0142em ju\u017c dosy\u0107 szybko, ale o dziwo na miejscu odechcia\u0142o mi si\u0119 kupowania tam czegokolwiek. Mo\u017ce nabra\u0142em ju\u017c po prostu wewn\u0119trznej zrz\u0119dliwo\u015bci ze zm\u0119czenia, bo uzna\u0142em, \u017ce bry\u0142a schroniska jest nieciekawa i brzydka, na zewn\u0105trz jest za du\u017co ludzi, s\u0105 za g\u0142o\u015bno i zajmuj\u0105 najlepsze miejsca, menu jest drogie i niczym nie przykuwa uwagi i w og\u00f3le wewn\u0105trz troch\u0119 \u015bmierdzi. Po przestudiowaniu mapy zobaczy\u0142em te\u017c, \u017ce czeka mnie jeszcze dzisiaj zej\u015bcie do jakiej\u015b ulicy, gdzie znajduje si\u0119 jaka\u015b mini miejscowo\u015b\u0107, a za ni\u0105 nie pozostanie mi ju\u017c nic innego, jak tylko szukanie \u0142adnego miejsca pod namiot. Stwierdzi\u0142em wi\u0119c, \u017ce nie ma co zamula\u0107 na ostatniej prostej i po kr\u00f3tkiej przerwie na nawodnienie si\u0119, z zaci\u0119ciem ruszy\u0142em dalej.<\/p>\n\n\n\n

                Zej\u015bcie by\u0142o okropne i d\u0142u\u017cy\u0142o si\u0119 niemi\u0142osiernie, ale c\u00f3\u017c mi pozosta\u0142o. Kroczy\u0142em zamaszy\u015bcie z mroczkami w oczach z b\u00f3lu i tylko stara\u0142em si\u0119 zachowa\u0107 minimum uwagi, aby nie skr\u0119ci\u0107 sobie stopy na \u017cadnym kamulcu. Jedynym pozytywem, kt\u00f3ry podni\u00f3s\u0142 mnie odrobin\u0119 na duchu, by\u0142y krzaki czarnych je\u017cyn, kt\u00f3re w pewnym momencie zacz\u0119\u0142y wyrasta\u0107 na poboczu. Co prawda ich owoce by\u0142y dosy\u0107 w\u0105t\u0142e i ma\u0142o liczne, to jednak ich po\u0142yskuj\u0105ca czer\u0144 zwraca\u0142a uwag\u0119, a cierpka s\u0142odycz odrobin\u0119 poprawia\u0142a humor, co wystarcza\u0142o, aby usprawiedliwi\u0107 kr\u00f3tkie przystanki na buszowanie w krzakach. Czasami trafia\u0142y si\u0119 nawet poziomki.<\/p>\n\n\n\n

                Posuwaj\u0105c si\u0119 do przodu w ko\u0144cu us\u0142ysza\u0142em d\u017awi\u0119k samochod\u00f3w i zobaczy\u0142em wy\u0142aniaj\u0105ce si\u0119 zza drzew zabudowania. Nie by\u0142o ju\u017c opcji, abym nie zatrzyma\u0142 si\u0119 tam na solidny popas. Tym bardziej, \u017ce nie mia\u0142em ju\u017c \u017cadnych kolejnych punkt\u00f3w na mapie, do kt\u00f3rych chcia\u0142bym tego dnia jeszcze dotrze\u0107, a by\u0142o ledwo po 16, wi\u0119c do zmroku mia\u0142em jeszcze bezpieczny margines czasu, chocia\u017c zupe\u0142nie nies\u0142usznie za\u0142o\u017cy\u0142em, \u017ce nadejdzie on zapewne w okolicach 20. Szybko rozejrza\u0142em si\u0119 po owej miejscowo\u015bci, kt\u00f3ra tak naprawd\u0119 okaza\u0142a si\u0119 po prostu paroma knajpkami i punktem wypadowym dla turyst\u00f3w, ale tylko tego mi by\u0142o trzeba. Zam\u00f3wi\u0142em sobie kwa\u015bnic\u0119, placek ziemniaczany z gulaszem i piwo, zrzuci\u0142em buty z obola\u0142ych st\u00f3p i nie my\u015bla\u0142em ju\u017c o niczym. Rozmiar porcji bardzo pozytywnie mnie zaskoczy\u0142, a wr\u0119cz zaniepokoi\u0142 wyobra\u017ceniem stanu, w kt\u00f3rym si\u0119 znajd\u0119 po zjedzeniu tego wszystkiego, ale i tak by\u0142em zdeterminowany, aby nic nie zostawi\u0107. Uwielbiam je\u015b\u0107. Po prostu w po\u0142owie placka stwierdzi\u0142em, \u017ce kiedy ju\u017c z nim wygram, zaserwuj\u0119 sobie jeszcze kr\u00f3tk\u0105 drzemk\u0119 na pobliskiej polanie, aby wszystko si\u0119 u\u0142o\u017cy\u0142o i abym odzyska\u0142 zdolno\u015b\u0107 poruszania si\u0119 bez ryzyka niepo\u017c\u0105danego zwrotu tre\u015bci. Tak te\u017c uczyni\u0142em i zaraz po znalezieniu si\u0119 w upragnionej pozycji horyzontalnej zapad\u0142em w majacz\u0105ce odr\u0119twienie troch\u0119 zbli\u017cone do snu.

    <CI\u0104G DALSZY NA KOLEJNEJ STRONIE><\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n

    3. Zmrokwlesie<\/p>\n\n\n\n

                Obudzi\u0142 mnie ch\u0142\u00f3d i lekki niepok\u00f3j wywo\u0142any zauwa\u017calnym zgranatowieniem nieba. Zesztywnia\u0142y si\u0119gn\u0105\u0142em po kom\u00f3rk\u0119 – by\u0142a ju\u017c 18 i nie mog\u0142em d\u0142u\u017cej zwleka\u0107. Ostro\u017cnie podnios\u0142em si\u0119 do pozycji siedz\u0105cej, \u017ceby zorientowa\u0107 si\u0119 w swoim stanie i c\u00f3\u017c, w g\u0142owie pi\u0142owa\u0142o niezmiennie, co najwy\u017cej gulasz si\u0119 ju\u017c troch\u0119 ustabilizowa\u0142. Wci\u0105gn\u0105\u0142em buty na obola\u0142e stopy, zarzuci\u0142em na siebie plecak i a\u017c sykn\u0105\u0142em z b\u00f3lu, tak mia\u0142em poobcierane boki. W og\u00f3le mia\u0142em wra\u017cenie, \u017ce po tej kr\u00f3tkiej drzemce na \u0142\u0105czce jestem w jeszcze gorszym stanie ni\u017c wcze\u015bniej, bo zd\u0105\u017cy\u0142em wystygn\u0105\u0107, ale ani troch\u0119 si\u0119 nie zregenerowa\u0142em. No nic, nie ma co marudzi\u0107. Czym pr\u0119dzej i sprawniej wyrusz\u0119, tym szybciej znajd\u0119 dobre miejsce do pe\u0142noprawnego wypoczynku.

    Wyobra\u017ca\u0142em sobie jak\u0105\u015b rozleg\u0142\u0105 hal\u0119 pastersk\u0105 z daleka od ludzi, za to z przepi\u0119kn\u0105 panoram\u0105 rozci\u0105gaj\u0105c\u0105 si\u0119 w ka\u017cdym kierunku i przepastnym niebem roziskrzonym gwiazdami nade mn\u0105. O tak, tylko byleby szybko. Niestety rzeczywisto\u015b\u0107 nie do ko\u0144ca przystawa\u0142a do moich oczekiwa\u0144. Najpierw przez 15 minut szlak szed\u0142 wzd\u0142u\u017c asfaltowej drogi z ka\u017cdej strony otoczonej przez g\u0119sty, ciemny las. Potem w ko\u0144cu zacz\u0105\u0142 si\u0119 pi\u0105\u0107 w g\u00f3r\u0119 na jaki\u015b garb, ale dalej zamiast polan, \u015bcie\u017cka graniczy\u0142a tylko z g\u0119stymi krzakami. Robi\u0142o si\u0119 ju\u017c coraz ciemniej i gdzie\u015b z ty\u0142u g\u0142owy zaczyna\u0142y mi si\u0119 gromadzi\u0107 podszyte l\u0119kiem w\u0105tpliwo\u015bci.<\/p>\n\n\n\n

                Spodziewa\u0142em si\u0119 ich, bo ju\u017c na etapie planowania podr\u00f3\u017cy, nie by\u0142em w stanie nie zastanawia\u0107 si\u0119 nad perspektyw\u0105 natkni\u0119cia si\u0119 w lesie na dzikie zwierz\u0119ta. Oczywi\u015bcie wsz\u0119dzie czyta\u0142em przede wszystkim o tym, \u017ce szanse takich spotka\u0144 s\u0105 niebywale niskie, ale jednak nie zerowe. W ko\u0144cu gdzie\u015b tam w tych g\u00f3rach faktycznie \u017cyj\u0105 i nied\u017awiedzie i wilki, nie m\u00f3wi\u0105c ju\u017c o zapewne ca\u0142ych hordach dzik\u00f3w i jeleni. Teraz, w\u0119druj\u0105c zupe\u0142nie samemu w gwa\u0142townie ciemniej\u0105cych, g\u0119stych zaro\u015blach, coraz ci\u0119\u017cej by\u0142o mi racjonalizowa\u0107 ten pierwotny strach przed dzikimi potworami czaj\u0105cymi si\u0119 w ciemno\u015bciach. Bardzo wyra\u017ane sta\u0142o si\u0119 dla mnie to, \u017ce jestem tylko w\u0105t\u0142ym cz\u0142owiekiem, kt\u00f3ry zab\u0142\u0105ka\u0142 si\u0119 z dala od swoich naturalnych, spo\u0142ecznych struktur gwarantuj\u0105cych mu minimum bezpiecze\u0144stwa. Czu\u0142em si\u0119 tutaj obcym, intruzem kurczowo trzymaj\u0105cym si\u0119 jedynego \u015bladu ludzkiej ingerencji – szlaku i ciarki mnie przechodzi\u0142y na wyobra\u017cenie sobie bycia faktycznie zagubionym poza jak\u0105kolwiek \u015bcie\u017ck\u0105.<\/p>\n\n\n\n

    \"\"<\/a>
    \u015blady dzikich zwierz\u0105t<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

                C\u00f3\u017c, na szcz\u0119\u015bcie tak \u017ale jeszcze nie by\u0142o i wci\u0105\u017c traktowa\u0142em to wszystko raczej jako lekcj\u0119 pokory, ni\u017c faktyczn\u0105 walk\u0119 o przetrwanie. Nie mniej z ut\u0119sknieniem wypatrywa\u0142em jakiejkolwiek okazji na zako\u0144czenie tego dnia i bardzo liczy\u0142em na to, \u017ce uda mi si\u0119 ku temu znale\u017a\u0107 okazj\u0119 przed zapadni\u0119ciem totalnego zmroku. A ten zbli\u017ca\u0142 si\u0119 szybko i wszystko wskazywa\u0142o na to, \u017ce zapadnie nie p\u00f3\u017aniej ni\u017c o 19, do kt\u00f3rej zosta\u0142o mi mo\u017ce p\u00f3\u0142 godziny. Z g\u0119stych zaro\u015bli wyszed\u0142em prosto w sosnowy las, kt\u00f3rego korony zamyka\u0142y nade mn\u0105 resztki nieba. Zapanowa\u0142 wilgotny, cichy p\u00f3\u0142mrok wyzieraj\u0105cy spomi\u0119dzy nagich pni, teraz kojarz\u0105cych si\u0119 z kolumnami podtrzymuj\u0105cymi ci\u0119\u017ckie sklepienie. Co prawda zdarza\u0142y si\u0119 mi\u0119dzy drzewami przestrzenie, w kt\u00f3rych od biedy zmie\u015bci\u0142by si\u0119 rozbity namiot, ale to otoczenie wywo\u0142ywa\u0142o u mnie bardzo klaustrofobiczne uczucia. Na domiar z\u0142ego, kiedy ledwo zacz\u0105\u0142em w og\u00f3le rozwa\u017ca\u0107 tak\u0105 opcj\u0119, zza zakr\u0119tu wy\u0142oni\u0142a si\u0119 tabliczka – „ostoja dzikich zwierz\u0105t, schodzenie ze szlaku zabronione”, kt\u00f3ra tylko podsyci\u0142a moj\u0105 niepewno\u015b\u0107. Stwierdzi\u0142em, \u017ce dop\u00f3ki jeszcze cokolwiek widz\u0119, b\u0119d\u0119 par\u0142 przed siebie jak najszybciej si\u0119 da, z nadziej\u0105, \u017ce wszech\u015bwiat jednak si\u0119 do mnie u\u015bmiechnie i uraczy jakim\u015b mi\u0142ym miejscem.

    <CI\u0104G DALSZY NA KOLEJNEJ STRONIE><\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n

                Zamiast tego zrobi\u0142o si\u0119 jeszcze gorzej, bo rozpocz\u0119\u0142y si\u0119 tereny wycinki i otoczenie sta\u0142o si\u0119 po prostu brzydkie i odpychaj\u0105ce. \u015acie\u017cka pokry\u0142a si\u0119 wyje\u017cd\u017conymi przez wielkie ko\u0142a rowami, w kt\u00f3rych zbiera\u0142y si\u0119 b\u0142otniste ka\u0142u\u017ce, a na poboczach co rusz pi\u0119\u0142y si\u0119 w g\u00f3r\u0119 stosy \u015bci\u0119tego drewna. Wolne przestrzenie mi\u0119dzy drzewami zawalone by\u0142y ha\u0142dami trocin i ga\u0142\u0119zi spod kt\u00f3rych wy\u0142ania\u0142y si\u0119 smutne kikuty spi\u0142owanych pniak\u00f3w. Stara\u0142em si\u0119 szuka\u0107 jasnych stron przynajmniej w tym, \u017ce tutaj ju\u017c na sto procent nie b\u0119d\u0105 si\u0119 b\u0142\u0105ka\u0142y \u017cadne misie. Po czym us\u0142ysza\u0142em dobiegaj\u0105ce gdzie\u015b z oddali szczekanie ps\u00f3w.

    No tak, strach przed nied\u017awiedziami mog\u0142em sobie dowolnie racjonalizowa\u0107 i gdzie\u015b w g\u0142\u0119bi wierzy\u0142em, \u017ce tak naprawd\u0119 nic mi nie grozi, bo tych zwierz\u0105t jest po prostu bardzo ma\u0142o i instynktownie unikaj\u0105 one ludzi. Z psami sytuacja jest zupe\u0142nie odwrotna i nagle zacz\u0105\u0142em \u017ca\u0142owa\u0107, \u017ce nie rozbi\u0142em si\u0119 g\u0142\u0119biej w lesie. Na szcz\u0119\u015bcie owe szczekanie dochodzi\u0142o naprawd\u0119 z daleka i chyba nie by\u0142o mo\u017cliwe, aby by\u0142o skierowane w moj\u0105 stron\u0119. Ale kolejne warstwy l\u0119k\u00f3w zosta\u0142y zaktywowane i ju\u017c nie mog\u0142em wyrzuci\u0107 ze swojej g\u0142owy wyobra\u017cenia biegn\u0105cej w moj\u0105 stron\u0119 sfory.

    Spi\u0119ty jak struna toczy\u0142em intensywny wewn\u0119trzny dialog, gdzie uspokaja\u0142em si\u0119 ze wszystkich si\u0142 stwierdzeniami w stylu „na pewno si\u0119 nic nie stanie”, „szczekanie dobiega\u0142o z daleka”, „wszystkie psy s\u0105 przecie\u017c trzymane za ogrodzeniem”. Przerwa\u0142o mi dopiero wy\u0142onienie si\u0119 olbrzymiego, czarnego cielska w srebrnej, metalowej obro\u017cy zza kolejnej ha\u0142dy drewna. Nasze spojrzenia na kr\u00f3tko si\u0119 spotka\u0142y, po czym szlak uraczy\u0142 mnie najlepszym mo\u017cliwym prezentem i natychmiastowo skr\u0119ci\u0142 w dok\u0142adnie przeciwn\u0105 psu stron\u0119. Moja g\u0142owa wype\u0142ni\u0142a si\u0119 na chwil\u0119 absolutn\u0105 pustk\u0105, a nogi przyspieszy\u0142y na tyle, na ile by\u0142o to mo\u017cliwe bez popadni\u0119cia w bieg. Nie sta\u0142o si\u0119 nic. Za mn\u0105 rozlega\u0142a si\u0119 absolutna cisza, w kt\u00f3rej rozbrzmiewa\u0142y jedynie moje nerwowe kroki. \u017badnego szczekni\u0119cia, \u017cadnego warczenia. Przesz\u0142o mi przez g\u0142ow\u0119, \u017ce mo\u017ce tylko mi si\u0119 co\u015b wydawa\u0142o, \u017ce m\u00f3j zm\u0119czony, obola\u0142y m\u00f3zg zmaterializowa\u0142 w ciemno\u015bciach swoje l\u0119ki w formie halucynacji, ale w \u017cyciu nie odwa\u017cy\u0142bym si\u0119 odwr\u00f3ci\u0107 g\u0142owy za siebie, aby to sprawdzi\u0107.<\/p>\n\n\n\n

                Kiedy ju\u017c odzyska\u0142em na tyle w\u0142adzy w ciele, aby zrobi\u0107 cokolwiek innego ni\u017c w pe\u0142nym spi\u0119ciu prze\u0107 przed siebie, si\u0119gn\u0105\u0142em do kieszeni plecaka, gdzie mia\u0142em schowany n\u00f3\u017c. Domy\u015blam si\u0119, \u017ce to raczej krety\u0144skie nastawienie wzgl\u0119dem ewentualnej konfrontacji z jakim\u015b zwierz\u0119ciem, ale wola\u0142em przynajmniej z\u0142udzenie posiadania \u015brodk\u00f3w obrony. Niestety w pakiecie przysz\u0142a jedna z najokropniejszych wizji, jakimi uraczy\u0142em w \u017cyciu swoj\u0105 \u015bwiadomo\u015b\u0107, w kt\u00f3rej jaki\u015b bezpa\u0144ski, przero\u015bni\u0119ty kundel szarpie moje udo w okolicach pachwiny, a ja zadaj\u0119 mu w szyj\u0119 razy swoim scyzorykiem do krojenia chleba. Wzdrygn\u0105\u0142em si\u0119 z obrzydzeniem i postara\u0142em skupi\u0107 z powrotem na narzekaniu na b\u00f3l g\u0142owy, bo nawet to wydawa\u0142o si\u0119 w tym momencie bardziej atrakcyjne.

    <CI\u0104G DALSZY NA KOLEJNEJ STRONIE><\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n

                W ko\u0144cu sko\u0144czy\u0142 si\u0119 cholerny las i szlak doprowadzi\u0142 mnie do jakiego\u015b schroniska w remoncie. Obok niego by\u0142a ma\u0142a polana z wiatami i miejscem na ognisko i stwierdzi\u0142em, \u017ce ju\u017c nie mam si\u0142y szuka\u0107 dalej i po prostu rozbij\u0119 si\u0119 gdzie\u015b mi\u0119dzy stolikami. Tym bardziej, \u017ce by\u0142o ju\u017c w zasadzie zupe\u0142nie ciemno. Nic z tego. Tylko zacz\u0105\u0142em si\u0119 rozgl\u0105da\u0107, a z rozebranego budynku wyszed\u0142 jaki\u015b w\u0105sacz i mnie przegoni\u0142. Ju\u017c mi by\u0142o na tyle wszystko jedno, \u017ce nawet mnie to jako\u015b nie zabola\u0142o. Zaczyna\u0142 si\u0119 teren jakiej\u015b mini wioseczki i przynajmniej nie mia\u0142em poczucia totalnego zagubienia. Min\u0105\u0142em jaki\u015b uroczy ko\u015bci\u00f3\u0142ek, a zaraz za nim rozci\u0105ga\u0142o si\u0119 ma\u0142e gospodarstwo z przylegaj\u0105c\u0105 pi\u0119kn\u0105 \u0142\u0105k\u0105. Zapuka\u0142em do jednych drzwi, drugich, trzecich, a\u017c w ko\u0144cu z okna wychyli\u0142a si\u0119 ma\u0142a bu\u017aka m\u0142odej dziewczyny, kt\u00f3ra nast\u0119pnie przywo\u0142a\u0142a du\u017c\u0105 buzi\u0119 starej babuli, kt\u00f3ra ju\u017c pozwoli\u0142a bez problemu rozbi\u0107 si\u0119 na jej trawniku.<\/p>\n\n\n\n

                Rych\u0142o w czas! Ju\u017c ledwo si\u0119 na nogach trzyma\u0142em i by\u0142o na tyle ciemno, \u017ce ci\u0119\u017cko by mi by\u0142o nawet rozpoznawa\u0107 odpowiedni\u0105 drog\u0119. Kiedy odpu\u015bci\u0142 mi stres, na pierwszy plan ze zdwojon\u0105 si\u0142\u0105 wr\u00f3ci\u0142 b\u00f3l g\u0142owy rozsadzaj\u0105cy mi czaszk\u0119 z tak\u0105 moc\u0105, \u017ce przez chwil\u0119 z\u0142apa\u0142y mnie md\u0142o\u015bci. Czym pr\u0119dzej roz\u0142o\u017cy\u0142em sw\u00f3j namiot, co by\u0142o o tyle uci\u0105\u017cliwe, \u017ce rozk\u0142ada\u0142em go pierwszy raz w \u017cyciu (jaki\u015b superlekki namiot po\u017cyczony od mamy) i zorientowanie si\u0119 w kolejnych krokach wymaga\u0142o chwili namys\u0142u, kt\u00f3ry w tym stanie cia\u0142a i ducha by\u0142 szczeg\u00f3lnie ci\u0119\u017cki do utrzymania. No ale uda\u0142o si\u0119. Na sam koniec wykona\u0142em jeszcze telefon do Dziubka, zameldowa\u0142em sw\u00f3j sukces i bezpieczne po\u0142o\u017cenie, po czym zawin\u0105\u0142em si\u0119 w \u015bpiw\u00f3r i znieruchomia\u0142em do reszty, aby ju\u017c nie nara\u017ca\u0107 mojego m\u00f3zgu na najl\u017cejsz\u0105 wibracj\u0119. Nawet przez my\u015bl mi nie przesz\u0142o, aby zapisywa\u0107 co\u015b w swoim dzienniku albo nastawia\u0107 si\u0119 na ciekawe sny.

    <CI\u0104G DALSZY NA KOLEJNEJ STRONIE><\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n

    4. \u015ar\u00f3dlesie<\/p>\n\n\n\n

                Nast\u0119pnego ranka oko\u0142o godziny 7 wsta\u0142em dosy\u0107 opuchni\u0119ty. Wcale nie spa\u0142o mi si\u0119 wygodnie. Mia\u0142em p\u0142ytki sen, co chwila si\u0119 wierci\u0142em, raz by\u0142o za zimno, raz za ciep\u0142o, ci\u0105gle za twardo. Nie mia\u0142em poj\u0119cia, czy w og\u00f3le cokolwiek mi si\u0119 przy\u015bni\u0142o, za to z niepokojem stwierdzi\u0142em, \u017ce stan mojej g\u0142owy w dalszym ci\u0105gu nie jest stabilny. Ostro\u017cnie wygrzeba\u0142em si\u0119 z mojego bar\u0142ogu na zimn\u0105, wilgotn\u0105 i zamglon\u0105 polan\u0119, gdzie przywita\u0142 mnie jaki\u015b kud\u0142aty piesek. Na szcz\u0119\u015bcie mi\u0142y. Po kr\u00f3tkim zastanowieniu stwierdzi\u0142em, \u017ce chc\u0119 jak najszybciej ruszy\u0107 dalej, \u017ceby si\u0119 troch\u0119 rozgrza\u0107, rozrusza\u0107 i dobudzi\u0107. Wiedzia\u0142em, \u017ce godzin\u0119 dalej jest schronisko – wczorajszego wieczoru zastanawia\u0142em si\u0119, czy nie uda mi si\u0119 tam doj\u015b\u0107 na bezpieczny nocleg, ale nie by\u0142o to realne. W ka\u017cdym razie postanowi\u0142em, \u017ce dopiero tam zjem \u015bniadanie i zastanowi\u0119 si\u0119 nad sob\u0105 i \u017cyciem. Szybko i byle jak zapakowa\u0142em namiot i ruszy\u0142em \u015bcie\u017ck\u0105 w porannej ciszy.<\/p>\n\n\n\n

    \"\"<\/a>
    charakterystyczne dla lasu tzw. „drzewo”<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

                Kiedy dotar\u0142em do wspomnianego schroniska (Przys\u0142op pod Barani\u0105 G\u00f3r\u0105), ca\u0142ym sob\u0105 ucieszy\u0142em si\u0119, \u017ce w nocy nie z\u0142apa\u0142em jakiej\u015b g\u0142upiej fiksacji na doj\u015bciu do tego miejsca. I tak by\u0142o zdecydowanie za daleko i musia\u0142bym si\u0119 przedziera\u0107 w zupe\u0142nych ciemno\u015bciach z latark\u0105, a nie by\u0142oby warto, gdy\u017c to jedno z brzydszych schronisk, jakie widzia\u0142em w tej podr\u00f3\u017cy. Wielki, betonowy kloc bez krzty uroku, tyle \u017ce w lesie. Za to na pewno o wysokim standardzie, wi\u0119c co kto lubi.<\/p>\n\n\n\n

                Roz\u0142o\u017cy\u0142em si\u0119 przy jakim\u015b stoliku czuj\u0105c lekki dyskomfort spowodowany pi\u0119trz\u0105c\u0105 si\u0119 za mn\u0105 \u015bcian\u0105 balkon\u00f3w przynale\u017cnych poszczeg\u00f3lnym kwaterom. Zgadywa\u0142em, \u017ce nie jestem najatrakcyjniejszym obiektem do podziwiania o poranku, ale ju\u017c trudno, lepszych miejsc nie by\u0142o. Wywali\u0142em na st\u00f3\u0142 siatk\u0119 z kanapkami, roz\u0142o\u017cy\u0142em palnik, zaparzy\u0142em kaw\u0119 i \u017cuj\u0105c kolejne k\u0119sy chleba zapisywa\u0142em co\u015b w dzienniku podr\u00f3\u017cnym oraz przygl\u0105da\u0142em si\u0119 dalszej trasie na mapach. Tym razem przyzna\u0142em przed sob\u0105, \u017ce b\u0119d\u0119 si\u0119 czu\u0107 zdecydowanie pewniej, je\u015bli b\u0119d\u0119 mia\u0142 w perspektywie jakie\u015b schronisko le\u017c\u0105ce w zasi\u0119gu. 30 kilometr\u00f3w od obecnej lokalizacji znajdowa\u0142a si\u0119 prywatna turystyczna Stacja S\u0142owianka. Daleko, ale jak najbardziej mo\u017cliwe do osi\u0105gni\u0119cia, zw\u0142aszcza, \u017ce pora by\u0142a jeszcze wczesna.

    Z reszt\u0105 wcze\u015bniej rozci\u0105ga\u0142 si\u0119 tylko 10 kilometrowy odcinek szlaku wiod\u0105cego przez miasteczko W\u0119gierska G\u00f3rka i okoliczn\u0105 wie\u015b \u017babnic\u0119. Przed tym fragmentem by\u0142oby zdecydowanie za wcze\u015bnie na nocleg, a w samym miasteczku spa\u0107 bym nie chcia\u0142, wi\u0119c nie zosta\u0142o mi nic innego, jak zrobi\u0107 t\u0119 tras\u0119. Zmobilizowany sprawnie ogarn\u0105\u0142em sw\u00f3j bajzel, odwiedzi\u0142em jeszcze toalet\u0119, gdzie wysoki standard schroniska zdecydowanie ujawnia\u0142 swoje najprzydatniejsze oblicze i kupi\u0142em batonika na rozp\u0119d. Chcia\u0142em kupi\u0107 co\u015b przeciwb\u00f3lowego, ale mieli tylko batoniki, kt\u00f3re w pewnym sensie te\u017c mog\u0105 sprawdzi\u0107 si\u0119 w tej roli. Krokiem na tyle spr\u0119\u017cystym na ile pozwala\u0142 mi prze\u0142adowany plecak ruszy\u0142em dalej.

    <CI\u0104G DALSZY NA KOLEJNEJ STRONIE><\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n

                Pierwszym i w zasadzie g\u0142\u00f3wnym celem tego dnia by\u0142a Barania G\u00f3ra o wysoko\u015bci 1220 metr\u00f3w. Sz\u0142o si\u0119 nadspodziewanie dobrze, bo po \u015bniadaniu pod schroniskiem poczu\u0142em si\u0119 g\u0142\u0119boko zregenerowany, jakbym to w\u0142a\u015bnie tam obudzi\u0142 si\u0119 ze snu. Pogoda nie by\u0142a zbyt pi\u0119kna, ale nadawa\u0142a si\u0119 idealnie do pi\u0119cia si\u0119 pod g\u00f3r\u0119. Srebrzyste chmury zakrywa\u0142y ca\u0142e niebo chroni\u0105c mnie przed s\u0142onecznym \u017carem, a wszelki nadmiar wyprodukowanego przeze mnie ciep\u0142a zabiera\u0142 porywisty wiatr utrzymuj\u0105c mnie w sta\u0142ym komforcie cieplnym. Co prawda w po\u0142\u0105czeniu z \u0142ysymi, rzadko poro\u015bni\u0119tymi krzakami zboczami Baraniej G\u00f3ry dawa\u0142o to dosy\u0107 pos\u0119pn\u0105 atmosfer\u0119, ale lubi\u0119 tak. By\u0142o r\u00f3wnie\u017c bardzo ma\u0142o ludzi, co pasowa\u0142o do surowego otoczenia. Dobrze si\u0119 wtedy my\u015bli.<\/p>\n\n\n\n

    \"\"<\/a>
    To nie Barania G\u00f3ra<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

                Tego dnia zdecydowa\u0142em si\u0119 bardziej \u015bwiadomie i z trosk\u0105 podej\u015b\u0107 do kondycji w\u0142asnej g\u0142owy. Przede wszystkim nale\u017ca\u0142o zas\u0142ania\u0107 si\u0119 przed s\u0142o\u0144cem, ale to i tak by\u0142o schowane za chmurami, wi\u0119c pozosta\u0142o mi zadba\u0107 o sta\u0142y i wysoki poziom nawodnienia organizmu. Od tego momentu ju\u017c zawsze pod\u0105\u017ca\u0142em z butelk\u0105 wody w d\u0142oni i bra\u0142em ma\u0142e \u0142yki wody za ka\u017cdym razem, kiedy poczu\u0142em chocia\u017c tak\u0105 my\u015bl, \u017ce m\u00f3g\u0142bym si\u0119 napi\u0107. Dzi\u0119ki temu mia\u0142em wra\u017cenie bycia stale nap\u0119dzanym przez \u017cyciodajny p\u0142yn, co przek\u0142ada\u0142o si\u0119 te\u017c na spore tempo marszu.<\/p>\n\n\n\n

                Sz\u0142a za tym jeszcze jedna ciekawa refleksja dotycz\u0105ca drugiego ko\u0144ca \u0142a\u0144cucha gaszenia pragnienia. Jako \u017ce ci\u0105gle pi\u0142em, to z niewiele mniejsz\u0105 cz\u0119stotliwo\u015bci\u0105 odzywa\u0142o si\u0119 parcie na p\u0119cherz, a b\u0119d\u0105c zupe\u0142nie sam na dzikim szlaku nic nigdy nie sta\u0142o na przeszkodzie ul\u017cenia tej potrzebie. Odczuwa\u0142em co\u015b pierwotnie uwalniaj\u0105cego w tym, \u017ce za ka\u017cdym razem, kiedy odzywa\u0142 si\u0119 ten impuls po prostu robi\u0142em krok w bok i zrasza\u0142em okoliczne krzaczki. Seryjne popijanie wody poprzeplatane regularnie oddawaniem moczu wyznacza\u0142o r\u00f3wnie\u017c pewien fizjologiczny rytm mojej w\u0119dr\u00f3wki.<\/p>\n\n\n\n

                W ten spos\u00f3b bardzo szybko dotar\u0142em do szczytu Baraniej G\u00f3ry. Dooko\u0142a rozci\u0105ga\u0142a si\u0119 cudowna, sk\u0105pana w zimnej szaro\u015bci panorama i na dodatek zaczyna\u0142o kropi\u0107. Szybko wbieg\u0142em zaliczy\u0107 wie\u017c\u0119 widokow\u0105, pozdrowi\u0142em ca\u0142\u0105 okolic\u0119 i lecia\u0142em dalej, gdy\u017c na szczycie wiatr d\u0105\u0142 ju\u017c ze zdecydowan\u0105 si\u0142\u0105 i zrobi\u0142o si\u0119 po prostu zimno. Od teraz niestety czeka\u0142a mnie ju\u017c tylko droga w d\u00f3\u0142 do wspomnianego miasteczka, ale nie mog\u0119 odm\u00f3wi\u0107 jej uroku. Zbocze g\u00f3ry os\u0142ania\u0142o mnie ju\u017c od co mocniejszych podmuch\u00f3w wiatru, deszcz na szcz\u0119\u015bcie si\u0119 nie rozkr\u0119ci\u0142 i jeszcze d\u0142ugo brak g\u0119stej i wysokiej ro\u015blinno\u015bci ods\u0142ania\u0142 stymuluj\u0105cy mnie, minimalistyczny krajobraz. Tak wi\u0119c mkn\u0105\u0142em i mkn\u0105\u0142em w zasadzie bez \u017cadnej przerwy, a\u017c po dw\u00f3ch godzinach, ju\u017c w g\u0119stym lesie, natkn\u0105\u0142em si\u0119 na pierwsze domki miasteczka W\u0119gierska G\u00f3rka.

    <CI\u0104G DALSZY NA KOLEJNEJ STRONIE><\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n

                Tutaj mia\u0142em ochot\u0119 jedynie na zjedzenie czego\u015b ciep\u0142ego w jakim\u015b \u0142adnym, klimatycznym miejscu. Niestety po urokliwym wej\u015bciu w obr\u0119b miasteczka, szybko zr\u00f3wna\u0142em si\u0119 ze standardowym ruchem ulicznym i na prowadzenie wysun\u0119\u0142a si\u0119 ch\u0119\u0107, aby po prostu czym pr\u0119dzej zostawi\u0107 W\u0119giersk\u0105 G\u00f3rk\u0119 za sob\u0105 i wr\u00f3ci\u0107 mi\u0119dzy drzewa. Niestety miasteczko \u0142atwo si\u0119 nie poddawa\u0142o i ci\u0105gn\u0119\u0142o si\u0119 niemi\u0142osiernie przez wiele kilometr\u00f3w, kt\u00f3re musia\u0142em \u017cmudnie pokonywa\u0107 wzd\u0142u\u017c asfaltowych dr\u00f3g. Tutaj dopiero zaczyna\u0142em odczuwa\u0107 coraz dotkliwiej zm\u0119czenie i nawet bia\u0142y KitKat z \u017babki niewiele mi pom\u00f3g\u0142.

    Na domiar z\u0142ego, kiedy W\u0119gierska G\u00f3rka wreszcie da\u0142a si\u0119 wyprzedzi\u0107, za zakr\u0119tem czeka\u0142a ju\u017c wie\u015b \u017babnica, kt\u00f3ra r\u00f3wnie\u017c nie zaskoczy\u0142a niczym ciekawym i by\u0142a po prostu zbiorem najzwyczajniejszych domk\u00f3w porozstawianych po bokach jednej, d\u0142ugiej ulicy, kt\u00f3r\u0105 cz\u0142apa\u0142em bez entuzjazmu przynajmniej 40 minut. Niestety i upragnione zej\u015bcie na w\u0142a\u015bciwy szlak nie poprawi\u0142o mi nastroju, a wr\u0119cz poczu\u0142em lekki niepok\u00f3j. Jako\u015b tak si\u0119 spodziewa\u0142em, \u017ce czeka mnie jeszcze jaka\u015b nastawiona na turyst\u00f3w karczma przy lesie, gdzie co\u015b w ko\u0144cu zjem i uzupe\u0142ni\u0119 zapas wody, kt\u00f3rej zosta\u0142o mi ju\u017c tylko \u00be butelki, a tutaj zupe\u0142nie pusto. Po prostu nagle z asfaltu skr\u0119ci\u0142em na w\u0105sk\u0105, poln\u0105 dr\u00f3\u017ck\u0119 pn\u0105c\u0105 si\u0119 ostro pod g\u00f3r\u0119 i bole\u015bnie dotar\u0142o do mojej \u015bwiadomo\u015bci, \u017ce nic wi\u0119cej mnie ju\u017c nie spotka a\u017c do stacji turystycznej, gdzie planowa\u0142em nocowa\u0107. A do tej zosta\u0142o mi jeszcze kolejne 8 kilometr\u00f3w, gdzie nawet na jakie\u015b widoki nie by\u0142o co liczy\u0107. <\/p>\n\n\n\n

    \"\"<\/a>
    To nie W\u0119gierska G\u00f3rka<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

    Brak pozytywnych bod\u017ac\u00f3w pot\u0119gowa\u0142 zm\u0119czenie, do tego musia\u0142em przystopowa\u0107 z piciem wody, a ss\u0105cy brzuch tylko burkn\u0105\u0142 markotnie na dostarczon\u0105 mu kolejn\u0105 zimn\u0105 kanapk\u0119 z serem, kt\u00f3rymi si\u0119 ju\u017c troch\u0119 znudzi\u0142. C\u00f3\u017c, mog\u0142em sobie marudzi\u0107 do woli, ale i tak nie by\u0142o do roboty nic innego ni\u017c konsekwentnie prze\u0107 naprz\u00f3d, wi\u0119c par\u0142em, a w ko\u0144cu i z tego parcia uda\u0142o mi si\u0119 wy\u0142uska\u0107 dla siebie odrobin\u0119 satysfakcji.

      Stara\u0142em si\u0119 porusza\u0107 najszybciej, jak tylko mog\u0142em, wr\u0119cz mechanicznie wyrzucaj\u0105c swoje nogi mo\u017cliwie najdalej do przodu. Utrzymywanie takiego tempa by\u0142o oczywi\u015bcie m\u0119cz\u0105ce, ale jednak czu\u0142em, \u017ce zapas mojej sprawno\u015bci nie jest jako\u015b szczeg\u00f3lnie zagro\u017cony i z wyczerpania w najbli\u017cszym czasie raczej nie padn\u0119. Zauwa\u017caj\u0105c to poczu\u0142em spory przyp\u0142yw dumy i zadowolenia swoj\u0105 fizyczn\u0105 kondycj\u0105. Wyda\u0142em si\u0119 sobie silny i sprawi\u0142o mi to du\u017c\u0105 przyjemno\u015b\u0107. Mo\u017ce to troch\u0119 pr\u00f3\u017cne, ale my\u015bl\u0119, \u017ce zdrowo jest si\u0119 docenia\u0107, je\u017celi jest to adekwatne do okoliczno\u015bci. Zw\u0142aszcza w moim aktualnym po\u0142o\u017ceniu mi si\u0119 to przyda\u0142o, bo jak ju\u017c zauwa\u017cy\u0142em, jaki jestem silny i sprawny, to nabra\u0142em ochoty, aby udowodni\u0107 to sobie ponad wszelk\u0105 w\u0105tpliwo\u015b\u0107. Czyli po prostu nie zwalnia\u0107 pod \u017cadnym pozorem. Dzi\u0119ki temu, nap\u0119dzany samozadowoleniem, znalaz\u0142em si\u0119 u celu tak szybko, \u017ce a\u017c sam siebie zaskoczy\u0142em.

    <CI\u0104G DALSZY NA KOLEJNEJ STRONIE><\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n

                Przywita\u0142a mnie prosta drewniana chatka w g\u0119stym lesie, przed kt\u00f3r\u0105 paru pochylonych podr\u00f3\u017cnik\u00f3w siorba\u0142o ciep\u0142e p\u0142yny. Zasiad\u0142em ci\u0119\u017cko przy wolnym stoliku i troch\u0119 nieprzytomnie rozejrza\u0142em si\u0119 po okolicy. Nie by\u0142o tu brzydko, ale te\u017c nie jako\u015b szczeg\u00f3lnie \u0142adnie. Ot, las z wydzielonymi ciasno przestrzeniami na parking, ewentualne namioty i taras ze sto\u0142ami. Do \u015brodka samej chaty nie mo\u017cna by\u0142o wej\u015b\u0107 w celu innym ni\u017c nocleg i zapewne niewiele wi\u0119cej w \u015brodku by\u0142o poza pokojami sypialnymi. M\u00f3j b\u0142\u0119dny wzrok pow\u0119drowa\u0142 ku drogowskazom, gdzie czerwony szlak wskazywa\u0142 mi schronisko na hali Rysiance oddalone o kolejne 8 km i 2 h marszu. Stwierdzi\u0142em, \u017ce na t\u0119 chwil\u0119 jestem zbyt zm\u0119czony, \u017ceby nawet o tym my\u015ble\u0107. Najpierw trzeba co\u015b zje\u015b\u0107.

    Zapuka\u0142em do drzwi, otworzy\u0142 mi kto\u015b z obs\u0142ugi, ale niestety nie mia\u0142 dobrych wie\u015bci \u2013 Stacja S\u0142owianka nie posiada\u0142a \u017cadnego baru, gdzie mo\u017cna by by\u0142o zam\u00f3wi\u0107 jaki\u015b ciep\u0142y posi\u0142ek. By\u0142 jedynie ma\u0142y sklepik, gdzie w ofercie znajdowa\u0142y si\u0119 zupki chi\u0144skie i wrz\u0105tek. Zmarkotnia\u0142em i z pustymi r\u0119koma wr\u00f3ci\u0142em do swojego stolika, gdzie zabra\u0142em si\u0119 za kolejn\u0105 kanapk\u0119. \u017buj\u0105c chleb analizowa\u0142em swoje po\u0142o\u017cenie. Dopiero co min\u0119\u0142a 16 i je\u015bli zdecyduj\u0119 si\u0119 tutaj zosta\u0107, b\u0119d\u0119 si\u0119 po prostu nudzi\u0142 i nawet nie urozmaic\u0119 sobie tego czasu dobrym jedzeniem lub \u0142adnymi widokami, bo tych te\u017c brakowa\u0142o \u2013 dooko\u0142a tylko drzewa. Wiedzia\u0142em, \u017ce ciemno robi si\u0119 po 18, ale te\u017c obliczy\u0142em, \u017ce poprzednie 8 kilometr\u00f3w od ko\u0144ca \u017babnicy do obecnego po\u0142o\u017cenia uda\u0142o si\u0119 zrobi\u0107 w nawet mniej ni\u017c te dwie godziny, kt\u00f3re teraz przy tym samym kilometra\u017cu mia\u0142y mnie dzieli\u0107 od kolejnego schroniska. Co prawda by\u0142em ju\u017c mocno zm\u0119czony, ale zn\u00f3w na pierwszy plan wychyli\u0142a si\u0119 ambicja i potrzeba jakich\u015b osi\u0105gni\u0119\u0107.

    Wyobrazi\u0142em sobie, jak wielk\u0105 poczu\u0142bym satysfakcj\u0119, gdybym jednak dotar\u0142 jeszcze dzisiaj na Rysiank\u0119 \u2013 podwoi\u0142bym zak\u0142adany dzienny dystans konieczny do wyrobienia si\u0119 z ca\u0142\u0105 wypraw\u0105 \u2013 zamiast 20 kilometr\u00f3w zrobi\u0142bym prawie 40, a to ju\u017c co\u015b (jak dla mnie). Mia\u0142bym wi\u0119cej czasu kolejnego dnia na relaks, widoki te\u017c zapowiada\u0142y si\u0119 lepsze, bo Rysianka znajdowa\u0142a si\u0119 du\u017co wy\u017cej i nie pokrywa\u0142y jej lasy. No i najwa\u017cniejsze \u2013 na\u017car\u0142bym si\u0119 do syta ciep\u0142\u0105 straw\u0105. W opozycji wi\u0105\u017c\u0105cej si\u0119 z pozostaniem w S\u0142owiance sta\u0142 jedynie brak ryzyka zapadni\u0119cia zmroku przed dotarciem do celu i totalnego wyczerpania fizycznego. Za to by\u0142em pewny, \u017ce ka\u017cd\u0105 kolejn\u0105 godzin\u0119 przed za\u015bni\u0119ciem sp\u0119dzi\u0142bym na zastanawianiu si\u0119, czy na pewno nie by\u0142o warto spr\u00f3bowa\u0107. Tak wi\u0119c decyzja by\u0142a jasna i po prze\u0142kni\u0119ciu ostatniego gryza czym pr\u0119dzej ruszy\u0142em dalej.

    <CI\u0104G DALSZY NA KOLEJNEJ STRONIE><\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n

                Ma\u0142o pami\u0119tam z tego odcinka poza tym, \u017ce w pewnym momencie zn\u00f3w odezwa\u0142 si\u0119 przejmuj\u0105cy b\u00f3l g\u0142owy. Najwyra\u017aniej zm\u0119czenie osi\u0105gn\u0119\u0142o taki poziom, \u017ce nawet pe\u0142ne nawodnienie, o kt\u00f3re ci\u0105gle dba\u0142em przesta\u0142o wystarcza\u0107. Troch\u0119 mnie to zniech\u0119ci\u0142o, ale przynajmniej dotyczy\u0142o to tylko ostatniego odcinka tego dnia, wi\u0119c stara\u0142em si\u0119 na to patrze\u0107, jak na finalnego bossa, kt\u00f3ry zosta\u0142 mi jeszcze do pokonania.

    W walce pomaga\u0142 fakt, \u017ce otoczenie znacznie przybra\u0142o na atrakcyjno\u015bci. Kojarz\u0119 moment wyra\u017anego pobudzenia poczucia estetyki, kiedy min\u0105\u0142em znak informuj\u0105cy o wej\u015bciu na teren chronionej przyrody. Sta\u0142 on w za\u0142omie zbocza, kt\u00f3r\u0119dy, po\u015br\u00f3d omsza\u0142ych g\u0142az\u00f3w i wysokich drzew, sp\u0142ywa\u0142 ma\u0142y wodospad, naprzeciw kt\u00f3rego z kolei rozci\u0105ga\u0142a si\u0119 imponuj\u0105ca panorama. Od tego momentu szlak zacz\u0105\u0142 si\u0119 w ko\u0144cu pi\u0105\u0107 przez szerokie, rozlane po wzg\u00f3rzach hale pasterskie, z kt\u00f3rych rozpo\u015bciera\u0142y si\u0119 przepi\u0119kne widoki okolicznych teren\u00f3w, teraz ju\u017c sk\u0105panych w wieczornej, sentymentalnej szaro\u015bci podbitej kolorem niebieskim.

    Nawet zastanawia\u0142em si\u0119, czy nie rozbi\u0107 si\u0119 jednak na dziko, na jednej z tych polan \u2013 w ko\u0144cu doskonale spe\u0142nia\u0142y moje wyobra\u017cenia dotycz\u0105ce idealnego miejsca noclegowego. Z drugiej strony mia\u0142em \u015bwiadomo\u015b\u0107, \u017ce jeszcze tylko p\u00f3\u0142 godziny m\u0119ki dzieli mnie od ciep\u0142ego posi\u0142ku, piwa i prysznica. Cz\u0142apa\u0142em wi\u0119c dalej, ale maj\u0105c w g\u0142owie dodaj\u0105c\u0105 otuchy my\u015bl, \u017ce cokolwiek by si\u0119 nie sta\u0142o, to scenariusz dnia poprzedniego ju\u017c si\u0119 nie powt\u00f3rzy, bo nawet gdyby dopad\u0142 mnie totalny zmrok, to mam gdzie si\u0119 rozbi\u0107. Z reszt\u0105 w ko\u0144cu poczu\u0142em, \u017ce jakkolwiek by mi si\u0119 nie d\u0142u\u017cy\u0142o, to jednak doj\u015bcie do schroniska jest ju\u017c tylko formalno\u015bci\u0105.<\/p>\n\n\n\n

    \"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n

                I tak oto min\u0105\u0142em w ko\u0144cu ten ostatni zakr\u0119t, zza kt\u00f3rego wy\u0142oni\u0142a si\u0119 hala Rysianka wraz z masywn\u0105 bry\u0142\u0105 schroniska. Do \u015brodka wszed\u0142em jak zwyci\u0119zca czuj\u0105c, \u017ce dokona\u0142em czego\u015b wielkiego, mimo \u017ce by\u0142o to takie tylko i wy\u0142\u0105cznie w mojej prywatnej skali. Przywita\u0142em si\u0119 zdawkowo z reszt\u0105 podr\u00f3\u017cnik\u00f3w grzej\u0105cych si\u0119 w przytulnym wn\u0119trzu, ci\u0119\u017cko zrzuci\u0142em sw\u00f3j plecak na woln\u0105 \u0142awk\u0119 i od razu ruszy\u0142em do okienka, gdzie sk\u0142ada\u0142o si\u0119 zam\u00f3wienie. Przez chwil\u0119 przeszy\u0142 mnie dreszcz zgrozy, kiedy zauwa\u017cy\u0142em, \u017ce zosta\u0142o jedynie p\u00f3\u0142 godziny do zamkni\u0119cia kuchni i wyobrazi\u0142em sobie, jaki by\u0142bym smutny, gdybym nie zd\u0105\u017cy\u0142. Jak niedobrze by\u0142oby wtedy gry\u017a\u0107 zimne, twardniej\u0105ce ju\u017c kanapki z serem. Pomy\u015bla\u0142em, \u017ce smakowa\u0142yby pewnie jak trociny. Nie mniej to tylko wizja przera\u017caj\u0105cej rzeczywisto\u015bci r\u00f3wnoleg\u0142ej, kt\u00f3ra si\u0119 nie wydarzy\u0142a, a tu, gdzie faktycznie si\u0119 znajdowa\u0142em, mi\u0142a Pani w\u0142a\u015bnie zapisywa\u0142a sobie zam\u00f3wienie na \u017curek i gulasz po my\u015bliwsku oraz si\u0119ga\u0142a po butelk\u0119 Z\u0142otego Ba\u017canta. Zadowolony wykorzysta\u0142em czas oczekiwania na posi\u0142ek na telefon do mamy i Dziubka, kt\u00f3rym zda\u0142em raport z tego, jaki jestem dzielny i nim si\u0119 obejrza\u0142em czeka\u0142 na mnie talerz pe\u0142en paruj\u0105cej zupy.

    <CI\u0104G DALSZY NA KOLEJNEJ STRONIE><\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n

                Na\u017car\u0142em si\u0119 jak z\u0142y i z samozadowoleniem, p\u00f3\u0142przytomnie gapi\u0142em si\u0119 w ciemn\u0105 przestrze\u0144 za oknem. Nagle zorientowa\u0142em si\u0119, \u017ce przysypiam i konieczne jest przedsi\u0119wzi\u0119cie kolejnych krok\u00f3w, je\u017celi nie chc\u0119 spa\u0107 brudny na \u0142awce. Ubra\u0142em si\u0119 grubo, jak tylko mog\u0142em, bo tak radykalnie zrelaksowane cia\u0142o nie by\u0142oby w stanie zmobilizowa\u0107 si\u0119 do samodzielnej walki z k\u0105saj\u0105cym ch\u0142odem, a musia\u0142em przecie\u017c jeszcze rozbi\u0107 namiot. Przestrzeni na dedykowanym polu namiotowym by\u0142o sporo, ale troch\u0119 zaniepokoi\u0142y mnie rozsiane w jego centralnych punktach miejsca na ognisko, a s\u0142ysza\u0142em wcze\u015bniej w jadalni, jak grupa m\u0142odzie\u0144c\u00f3w spijaj\u0105c kolejne butelki piwa mobilizowa\u0142a si\u0119 do rozpalenia ognia. To bardzo g\u0142upio moim zdaniem organizowa\u0107 miejsca na ogniska, dooko\u0142a kt\u00f3rych zazwyczaj toczy si\u0119 impreza, zaraz obok miejsc, gdzie ludzie chc\u0105 spa\u0107. Maj\u0105c to na uwadze rozbi\u0142em si\u0119 obok takiego ju\u017c rozpalonego, gdzie siedzia\u0142a spokojnie jaka\u015b parka, licz\u0105c, \u017ce weso\u0142a ekipa uda si\u0119 rozpala\u0107 swoje w\u0142asne w bardziej oddalonym punkcie. Nic z tego. Kiedy ju\u017c wymo\u015bci\u0142em sobie wn\u0119trze karimat\u0105 i \u015bpiworem us\u0142ysza\u0142em g\u0142osy pytaj\u0105ce, czy mog\u0105 si\u0119 dosi\u0105\u015b\u0107 i drugie odpowiadaj\u0105ce, \u017ce jak najbardziej, bo i tak zaraz si\u0119 zwijaj\u0105 do spania. Stwierdzi\u0142em, \u017ce najpierw wezm\u0119 prysznic, a potem si\u0119 do tego ustosunkuj\u0119.<\/p>\n\n\n\n

                Po nocy sp\u0119dzonej w autobusie i dw\u00f3ch dniach marszu strumienie ciep\u0142ej wody sp\u0142ukuj\u0105ce pozlepiany potem brud z cia\u0142a wydaj\u0105 si\u0119 szczytowym osi\u0105gni\u0119ciem ludzkiej cywilizacji. Pod prysznicem sp\u0119dzam nieprzyzwoicie du\u017co czasu, a kiedy w ko\u0144cu wy\u0142aniam si\u0119 na zewn\u0105trz jestem ju\u017c zrelaksowany w stopniu ostatecznym. Co prawda zgodnie z przewidywaniami po powrocie do namiotu okazuje si\u0119, \u017ce pi\u0119\u0107 metr\u00f3w od niego, przy ognisku, trwa ju\u017c regularna impreza, ale rozwi\u0105zanie tego problemu ju\u017c do mnie przysz\u0142o. Po prostu bior\u0119 sw\u00f3j namiot w r\u0119k\u0119 (jego malutkie rozmiary pozwalaj\u0105 na taki manewr) i wychodz\u0119 z nim poza desygnowany do biwakowania obszar niefortunnie poprzetykany miejscami na ogniska. Targam namiot na szczyt polany widokowej usianej \u0142aweczkami, gdzie jestem nawet bli\u017cej budynku schroniska i na tyle daleko od pola namiotowego, \u017ce nie dochodz\u0105 do mnie praktycznie \u017cadne ha\u0142asy. Usatysfakcjonowany w\u015blizgn\u0105\u0142em si\u0119 w g\u0142\u0105b puchatego \u015bpiwora, spisa\u0142em jeszcze ma\u0142e podsumowanie minionego dnia w dzienniku i zapad\u0142em w sen.<\/p>\n\n\n\n

                Bardzo cz\u0119sto nocuj\u0105c w takim otoczeniu mam w sobie ch\u0119\u0107 przebudzenia si\u0119 gdzie\u015b w \u015brodku nocy i wyj\u015bcia, aby popodziwia\u0107 gwiazdy. Chyba tylko raz w \u017cyciu mi si\u0119 to uda\u0142o. Tym razem ju\u017c chyba potraktowa\u0142em ten zamiar zupe\u0142nie symbolicznie, gdy\u017c nawet nie nastawi\u0142em budzika. Par\u0119 razy pewnie si\u0119 w \u015brodku nocy i tak wybudza\u0142em, mo\u017ce i pami\u0119taj\u0105c o potencjalnych gwiazdach roz\u015bwietlaj\u0105cych niebosk\u0142on, ale czym\u017ce s\u0105 one wobec ciep\u0142a \u015bpiworka? W p\u00f3\u0142\u015bnie odpowied\u017a by\u0142a oczywista, wi\u0119c tylko odwraca\u0142em si\u0119 na drugi bok i wraca\u0142em w senne odm\u0119ty.

    <CI\u0104G DALSZY NA KOLEJNEJ STRONIE><\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n

    5. Wg\u0142\u0105blesie<\/p>\n\n\n\n

    Kiedy w ko\u0144cu wychyn\u0105\u0142em nos z namiotu oko\u0142o 7 rano gwiazd ju\u017c co prawda dawno nie by\u0142o, ale widok i tak mnie wynagrodzi\u0142. Pi\u0119kna gra \u015bwiat\u0142a wschodz\u0105cego s\u0142o\u0144ca roz\u015bwietlaj\u0105cego poszarpane chmury, spomi\u0119dzy kt\u00f3rych co chwila wy\u0142ania\u0142y si\u0119 pobliskie szczyty niczym na pokazie niebia\u0144skich slajd\u00f3w. Poruszony czym pr\u0119dzej wystawi\u0142em si\u0119 ze swoimi przyrz\u0105dami do robienia kawy na poblisk\u0105 \u0142awk\u0119, aby nie uroni\u0107 ju\u017c ani sceny. Po\u015bpiech okaza\u0142 si\u0119 by\u0107 adekwatny, poniewa\u017c bardzo szybko wszelkie, ciesz\u0105ce oko prze\u015bwity w chmurach ust\u0105pi\u0142y g\u0119stniej\u0105cej, jednolitej mgle, kt\u00f3ra spowi\u0142a swoim wilgotnym, zimnym ca\u0142unem ca\u0142\u0105 okolic\u0119. W mi\u0119dzyczasie zd\u0105\u017cy\u0142em uraczy\u0107 swoje zaspane podniebienie ciep\u0142ym, gorzkawym p\u0142ynem i ju\u017c troch\u0119 rozbudzony spr\u00f3bowa\u0142em przypomnie\u0107 sobie jakie\u015b mistyczne sny.<\/p>\n\n\n\n

    \"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n

    Co\u015b tam faktycznie si\u0119 tej nocy dzia\u0142o, ale troch\u0119 zawiedziony znalaz\u0142em w nocnej tre\u015bci jedynie jakie\u015b poszatkowane, abstrakcyjne strz\u0119py dotycz\u0105ce korzystania z us\u0142ug prostytutek. By domkn\u0105\u0107 za\u0142o\u017con\u0105 procedur\u0119 bez przekonania zapisa\u0142em te majaki w zeszycie, czym pr\u0119dzej wyrzuci\u0142em je z g\u0142owy i zabra\u0142em si\u0119 za sk\u0142adanie namiotu.

    Jako \u017ce czu\u0142em si\u0119 bardzo do przodu z tras\u0105 po wczorajszych 38 kilometrach, to pozwoli\u0142em sobie jeszcze zasi\u0105\u015b\u0107 na spokojnie w schroniskowej jadalni na kolejn\u0105 kaw\u0119, aby w spokoju pokontemplowa\u0107 czekaj\u0105c\u0105 mnie tras\u0119 i mo\u017ce jeszcze doczeka\u0107 przebudzenia uk\u0142adu pokarmowego wraz z gotowo\u015bci\u0105 do zrzucenia zb\u0119dnego balastu. \u017bal by by\u0142o nie wykorzysta\u0107 ogarni\u0119tej \u0142azienki, p\u00f3ki jest dost\u0119pna. To si\u0119 uda\u0142o, ale przygl\u0105daj\u0105c si\u0119 mapie zacz\u0105\u0142 mi si\u0119 w g\u0142owie klarowa\u0107 troch\u0119 niepokoj\u0105cy mnie wniosek. Z rogu mapy zacz\u0119\u0142a na mnie \u0142ypa\u0107 Babia G\u00f3ra \u2013 najwy\u017cszy i najciekawszy szczyt na ca\u0142ej mojej trasie. Wci\u0105\u017c by\u0142a daleko, ale jasne si\u0119 sta\u0142o, \u017ce dojd\u0119 do niej nazajutrz i tutaj pojawia\u0142 si\u0119 dylemat. Wiedzia\u0142em od mamy, \u017ce Babia charakteryzuje si\u0119 przede wszystkim olbrzymi\u0105 popularno\u015bci\u0105 w\u015br\u00f3d turyst\u00f3w oraz bardzo kapry\u015bn\u0105 pogod\u0105, a wiedzia\u0142em ze sprawdzanych przed wyjazdem prognoz, \u017ce ta b\u0119dzie si\u0119 coraz bardziej pogarsza\u0107. Widok za oknem to potwierdza\u0142. Dlatego najm\u0105drzej by\u0142oby wyruszy\u0107 na Babi\u0105 najwcze\u015bniej, jak tylko si\u0119 da, najlepiej prosto ze schroniska znajduj\u0105cego si\u0119 bezpo\u015brednio pod ni\u0105. A to by\u0142o oddalone od mojej obecnej pozycji o \u2013 uwaga, uwaga \u2013 38 kilometr\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

                Prze\u0142kn\u0105\u0142em g\u0142o\u015bno \u015blin\u0119 i spojrza\u0142em ostro\u017cnie na zegar, na kt\u00f3rym dochodzi\u0142a 9. Wczoraj o tej porze te\u017c wyrusza\u0142em ze schroniska, ale tak naprawd\u0119 zacz\u0105\u0142em wcze\u015bniej o 7 na polanie w czyim\u015b ogr\u00f3dku. Dzisiaj musia\u0142bym powt\u00f3rzy\u0107 wyczyn, kt\u00f3ry tak mnie przecie\u017c wyczerpa\u0142, tyle \u017ce w kr\u00f3tszym czasie. No nic, t\u0119 tras\u0119 tak czy inaczej musia\u0142em pokona\u0107, wi\u0119c kwestia jest tylko tego, jak dobrze b\u0119d\u0119 trzyma\u0142 tempo. Mog\u0142em sobie tylko wyrzuca\u0107, \u017ce nie zorientowa\u0142em si\u0119 w realiach trasy przed p\u00f3j\u015bciem spa\u0107 i po prostu nie wyruszy\u0142em wcze\u015bniej, aby nie musie\u0107 si\u0119 martwi\u0107, czy w og\u00f3le dam rad\u0119 dotrze\u0107. Na szcz\u0119\u015bcie mniej wi\u0119cej w 2\/3 trasy znajdowa\u0142a si\u0119 jeszcze studencka baza namiotowa \u201eG\u0142uchaczki\u201d, wi\u0119c gdybym si\u0119 nie wyrabia\u0142 z czasem i energi\u0105, albo by\u0142oby tam po prostu \u0142adnie i chcia\u0142bym wyluzowa\u0107, to by\u0142o to dobre miejsce na biwak. Nie mniej w duchu stwierdzi\u0142em, \u017ce podejm\u0119 wyzwanie i spr\u00f3buj\u0119 doj\u015b\u0107 do samego schroniska na Markowych Szczawinach.

    <CI\u0104G DALSZY NA KOLEJNEJ STRONIE><\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n

                Wewn\u0119trznie zmotywowany, rze\u015bki, z poczuciem misji wystrzeli\u0142em spr\u0119\u017cystym krokiem na szlak. Przemierza\u0142em \u017cwawo rozleg\u0142e polany osnute ch\u0142odn\u0105, cich\u0105 mg\u0142\u0105, dzi\u0119ki czemu nie musia\u0142em martwi\u0107 si\u0119 o przegrzanie organizmu. W d\u0142oni chlupota\u0142a mi pe\u0142na wody butla, z kt\u00f3rej co i rusz zaczerpywa\u0142em porz\u0105dnego \u0142yka. Czu\u0142em si\u0119 jak sprawnie nastawiona i naoliwiona maszyna krocz\u0105ca i nawet m\u00f3j prze\u0142adowany plecak jako\u015b przesta\u0142 mi ci\u0105\u017cy\u0107. Bardzo szybko pokona\u0142em pierwsze 8 km trasy dziel\u0105ce mnie do kolejnego schroniska na hali Miziowej. Tam poza chwil\u0105 zastanowienia nad mo\u017cliwym powodem wybudowania dw\u00f3ch tak du\u017cych schronisk tak blisko siebie (nic konkretnego nie wymy\u015bli\u0142em, ale teraz s\u0105dz\u0119, \u017ce pewnie w sezonie narciarskim te okolice mog\u0105 by\u0107 bardzo popularne), stan\u0105\u0142em przed bardzo prostym dylematem, kt\u00f3ry rozwi\u0105za\u0142em w bardzo g\u0142upi spos\u00f3b.

    Mianowicie na tym pierwszym odcinku zd\u0105\u017cy\u0142em ju\u017c praktycznie w ca\u0142o\u015bci osuszy\u0107 pierwsz\u0105 z trzech butelek wody, kt\u00f3re nosi\u0142em ze sob\u0105, no i znajdowa\u0142em si\u0119 w idealnej sytuacji, aby uzupe\u0142ni\u0107 ten brak. Ale jakim\u015b cudem, po chwili zastanowienia, stwierdzi\u0142em, \u017ce NIE CHCE mi si\u0119 wchodzi\u0107 do \u015brodka kolejnego schroniska, kiedy tak dobrze mi si\u0119 idzie. Pomy\u015bla\u0142em sobie, \u017ce mam jeszcze mn\u00f3stwo wody, \u017ce po co si\u0119 doci\u0105\u017ca\u0107 kolejnym kilogramem, skoro zanim wypij\u0119 pozosta\u0142e dwa litry, to na pewno trafi si\u0119 jaka\u015b okazja do uzupe\u0142nienia zapas\u00f3w \u017cyciodajnego p\u0142ynu. Na swoje usprawiedliwienie dodam to, \u017ce studencka baza na prze\u0142\u0119czy G\u0142uchaczki znajdowa\u0142a si\u0119 16 km dalej, wi\u0119c skoro wypi\u0142em jedn\u0105 butelk\u0119 na pierwsze 8 km, to rachunki mniej wi\u0119cej si\u0119 zgadza\u0142y. Rzeczywisto\u015b\u0107 jeszcze raz spr\u00f3bowa\u0142a mi przekaza\u0107, \u017ce pope\u0142niam b\u0142\u0105d, kiedy pow\u0119drowa\u0142em kilometr w z\u0142\u0105 stron\u0119, musia\u0142em zawr\u00f3ci\u0107 i ponownie min\u0105\u0107 schronisko, ale jako\u015b to przes\u0142anie do mnie nie dotar\u0142o.

    <CI\u0104G DALSZY NA KOLEJNEJ STRONIE><\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n

                Z rozleg\u0142ych hal szybko zszed\u0142em mi\u0119dzy g\u0119ste lasy, kt\u00f3re malowniczo ci\u0105gn\u0119\u0142y si\u0119 w d\u00f3\u0142 zbocza, gdzie te\u017c stale kierowa\u0142a mnie kamienna, wij\u0105ca si\u0119 \u015bcie\u017cka. D\u0142ugo tak schodzi\u0142em w d\u00f3\u0142, co zawsze troch\u0119 mnie zniech\u0119ca, bo z ty\u0142u g\u0142owy ro\u015bnie \u015bwiadomo\u015b\u0107, \u017ce ca\u0142\u0105 t\u0105 stracon\u0105 wysoko\u015b\u0107 b\u0119dzie trzeba w ko\u0144cu z powrotem nadrobi\u0107. Zszed\u0142em tak a\u017c do poziomu ulicy wiod\u0105cej do bardzo poka\u017anego przej\u015bcia granicznego, za kt\u00f3rym by\u0142a ju\u017c S\u0142owacja. Poza tym sta\u0142y tam jakie\u015b ma\u0142e budki, gdzie zakr\u0119ci\u0142em si\u0119 licz\u0105c na uzupe\u0142nienie wody i mo\u017ce jaki\u015b oscypek, ale niestety wszystko by\u0142o zupe\u0142nie opustosza\u0142e.<\/p>\n\n\n\n

    \"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n



    To znaczy prawdopodobnie gdzie\u015b tam we wn\u0119trzach u\u015bpionych budynk\u00f3w, zw\u0142aszcza tych na samej granicy, urz\u0119dowa\u0142a jaka\u015b znudzona osoba, ale nie chcia\u0142o mi si\u0119 jej szuka\u0107 z pro\u015bb\u0105 o nalanie mi wody z \u0142azienki. Chyba nie czu\u0142em si\u0119 jeszcze na tyle zdesperowany, ale te\u017c prawdopodobnie nale\u017ca\u0142o to zrobi\u0107 i po prostu nie mog\u0142em przem\u00f3c jakiej\u015b naiwnej nie\u015bmia\u0142o\u015bci. Tak wi\u0119c z pustymi r\u0119koma ruszy\u0142em dalej przed siebie, gdzie zgodnie z oczekiwaniami trasa ruszy\u0142a ostro pod g\u00f3r\u0119. Okolica zrobi\u0142a si\u0119 nagle dosy\u0107 dzika i opustosza\u0142a. \u015acie\u017cka zaw\u0119zi\u0142a si\u0119, a po bokach wyra\u017anie zg\u0119stnia\u0142o poszycie le\u015bne. Mi\u0142e by\u0142o to, \u017ce spor\u0105 jego cz\u0119\u015b\u0107 ponownie zacz\u0119\u0142y stanowi\u0107 krzaki je\u017cyn, kt\u00f3re regularnie kusi\u0142y mnie do kr\u00f3tkich przestoj\u00f3w skubi\u0105c dost\u0119pny mi zapas czasu, tak jak ja skuba\u0142em ich s\u0142odkie, nabrzmia\u0142e owoce.
    <\/p>\n\n\n\n

    \"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n


    Przez bardzo d\u0142ugi czas nie napotka\u0142em r\u00f3wnie\u017c \u017cadnej osoby, co dodatkowo uatrakcyjni\u0142o mi tras\u0119. Takie poczucie zupe\u0142nej samotno\u015bci na szlaku wzbudzi\u0142o we mnie jaki\u015b romantyczny nastr\u00f3j obcowania z dzik\u0105 natur\u0105 na kresach \u015bwiata. C\u00f3\u017c, to oczywista przesada, ale jednak by\u0142 to realnie przynajmniej kres Polski i \u015bwiadomo\u015b\u0107, \u017ce wszystkie pejza\u017ce po prawej stronie od \u015bcie\u017cki to ju\u017c jaka\u015b \u201einna\u201d kraina pomaga\u0142a mi si\u0119 wczu\u0107. Raz nawet natkn\u0105\u0142em si\u0119 na zardzewia\u0142e szcz\u0105tki niezidentyfikowanej machiny, kt\u00f3ra by\u0107 mo\u017ce przylecia\u0142a tu kiedy\u015b z odleg\u0142ej galaktyki. Od tego momentu zaktywizowa\u0142em te\u017c w ko\u0144cu aparat dost\u0119pny w telefonie jednocze\u015bnie troch\u0119 smutniej\u0105c, \u017ce sta\u0142o si\u0119 to tak p\u00f3\u017ano i nie mam \u017cadnych zdj\u0119\u0107 z pierwszych dw\u00f3ch dni w\u0119dr\u00f3wki. No ale nie jest to dla mnie a\u017c takie dziwne, jako \u017ce nigdy nie wczuwa\u0142em si\u0119 w robienie zdj\u0119\u0107 na wyjazdach i nie chcia\u0142o mi si\u0119 nosi\u0107 i obs\u0142ugiwa\u0107 zwyk\u0142ego aparatu fotograficznego. Dopiero od niedawna wszed\u0142em w posiadanie smartfona z obiektywem na tyle dobrym, \u017ce zacz\u0119\u0142o mie\u0107 sens robienie nim jakichkolwiek zdj\u0119\u0107 i faktycznie zacz\u0105\u0142em je robi\u0107, skoro i tak ten telefon zawsze przy sobie mam.
    <\/p>\n\n\n\n

    \"\"<\/a>
    Staro\u017cytna technologia kosmit\u00f3w<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n


    <CI\u0104G DALSZY NA KOLEJNEJ STRONIE><\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n

                Trasa, mimo \u017ce mia\u0142a swoje pi\u0119kne momenty, zacz\u0119\u0142a si\u0119 w ko\u0144cu ci\u0105gn\u0105\u0107 i d\u0142u\u017cy\u0107. Pocz\u0105tkowy entuzjazm nieub\u0142aganie transformowa\u0142 si\u0119 z ka\u017cdym kolejnym kilometrem w zwyczajny zn\u00f3j, w dodatku coraz bardziej podszyty l\u0119kiem wynikaj\u0105cym z wci\u0105\u017c ubywaj\u0105cej wody. Z drugiej strony by\u0142o w tej sytuacji r\u00f3wnie\u017c co\u015b ekscytuj\u0105cego i elektryzuj\u0105cego. Ca\u0142ymi godzinami nie spotyka\u0142em na swojej drodze ani jednego cz\u0142owieka, co wzmaga\u0142o poczucie niesamowito\u015bci i konieczno\u015bci zdania si\u0119 tylko na siebie. By\u0142o to niepokoj\u0105ce, ale to napi\u0119cie s\u0142u\u017cy\u0142o mi za dodatkowy nap\u0119d utrzymuj\u0105cy mnie w sprawnym tempie. Tak bardzo, \u017ce w pewnym momencie ju\u017c wr\u0119cz p\u0119dzi\u0142em przez coraz w\u0119\u017csze \u015bcie\u017cki wij\u0105ce si\u0119 mi\u0119dzy coraz g\u0119stszym poszyciem le\u015bnym, a strugi potu ciek\u0142y mi po czole, za kt\u00f3rym g\u0142ow\u0119 wype\u0142nia\u0142 tylko stabilny szum.<\/p>\n\n\n\n

    \"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n

    By\u0142o tak pusto i dziko, \u017ce kiedy dotar\u0142em wreszcie do rozga\u0142\u0119zienia, gdzie drogowskaz wskazuj\u0105cy jedn\u0105 z odn\u00f3g \u015bcie\u017cki oznajmia\u0142 o studenckiej bazie znajduj\u0105cej si\u0119 nieopodal, gdzie\u015b z ty\u0142u g\u0142owy wzros\u0142a w\u0105tpliwo\u015b\u0107. Rozgrzane powietrze sta\u0142o nieruchomo i tylko subtelne bzyczenie owad\u00f3w wibrowa\u0142o nieznacznie w\u015br\u00f3d wielkiej ciszy. A jednak! Zaraz po tym jak min\u0105\u0142em spor\u0105 wiat\u0119, dobieg\u0142y mnie odg\u0142osy jakiej\u015b ludzkiej rozmowy. Przyspieszy\u0142em z poczuciem sporej ulgi, zakr\u0119ci\u0142em na niewielk\u0105 \u0142\u0105czk\u0119, gdzie dopatrzy\u0142em si\u0119 kolejnej drewnianej chaty, a ju\u017c pod ni\u0105 mog\u0142em przywita\u0107 si\u0119 z tr\u00f3jk\u0105 podr\u00f3\u017cnik\u00f3w. No w\u0142a\u015bnie – niedbale rzucone plecaki, go\u0142e, spuchni\u0119te stopy chwilowo odpoczywaj\u0105ce poza ci\u0119\u017ckimi buciorami, um\u0119czone, spocone twarze wyra\u017anie odpowiada\u0142y mi na moje pytanie zanim jeszcze zd\u0105\u017cy\u0142em je zada\u0107. Panowie dopiero co tutaj przybyli i to w tym samym celu, co ja \u2013 szukali wody. No i jej nie znale\u017ali, bo baza by\u0142a zdecydowanie nieaktywna. Ot, pusta drewniana chata stoj\u0105ca na polu po\u015brodku lasu.<\/p>\n\n\n\n

                Z kr\u00f3tkiej rozmowy wynika\u0142o tyle, \u017ce napotkani w\u0119drowcy zamierzaj\u0105 przeczesa\u0107 okolice w poszukiwaniu jakiego\u015b strumienia i sp\u0119dzi\u0107 tu noc. Brzmia\u0142o to jak potencjalna przygoda, no i miejsce by\u0142o jak najbardziej pi\u0119kne, ale w duchu szybko podj\u0105\u0142em decyzj\u0119, aby rusza\u0107 dalej. Chyba nie jestem zbyt elastyczny, je\u017celi chodzi o samodzieln\u0105 realizacj\u0119 ustalonego planu, ale te\u017c na pewno onie\u015bmiela mnie perspektywa doklejenia si\u0119 do obcej grupki, mimo \u017ce w g\u0142\u0119bi duszy chyba wola\u0142bym, \u017ceby tak nie by\u0142o. No nic, na tamten moment nawet nie dostrzeg\u0142em tego dylematu, tylko z grymasem zawodu na twarzy (ze wzgl\u0119du na brak wody) po\u017cegna\u0142em si\u0119 i ruszy\u0142em z powrotem na szlak.

    Przycupn\u0105\u0142em jeszcze na chwil\u0119 przy wcze\u015bniejszej wiacie, aby zebra\u0107 my\u015bli i podsumowa\u0107 swoje po\u0142o\u017cenie. Wody ju\u017c prawie nie mia\u0142em, zosta\u0142y mi trzy godziny do zmroku i 14 km do przej\u015bcia. By\u0142o to w zasi\u0119gu moich mo\u017cliwo\u015bci, no i z odwodnienia te\u017c nie umr\u0119, ale nie by\u0142o sensu si\u0119 oszukiwa\u0107, \u017ce nie b\u0119dzie to m\u0119czarni\u0105. No ale standardowo uda\u0142o si\u0119 podnie\u015b\u0107 sobie morale poprzez sformu\u0142owanie tego jako osobistego wyzwania, za kt\u00f3rego wykonanie b\u0119d\u0119 w pe\u0142ni zas\u0142ugiwa\u0142 na przyznanie samemu sobie mentalnej gwiazdki. Co jak co, ale taka mentalna gwiazdka jest warta wszelkiego wyczerpania, wi\u0119c \u015bci\u0105gn\u0105\u0142em dumnie usta i zebra\u0142em si\u0119 do ruszenia. W mi\u0119dzyczasie jeszcze musia\u0142em si\u0119 ustosunkowa\u0107 do poczucia g\u0142odu, kt\u00f3ry konsekwentnie wzrasta\u0142 od d\u0142u\u017cszego czasu, bo poza \u015bniadaniem nie jad\u0142em jeszcze niczego. W pe\u0142ni zas\u0142ugiwa\u0142em na kanapk\u0119, ale poczu\u0142em, \u017ce nie chc\u0119 ju\u017c d\u0142u\u017cej stercze\u0107 przy studenckiej bazie, kt\u00f3ra wci\u0105\u017c kusi\u0142a alternatywn\u0105 opcj\u0105 odpuszczenia sobie dalszego marszu i l\u017cej mi b\u0119dzie zatrzyma\u0107 si\u0119 troch\u0119 dalej, ju\u017c w zatwierdzonym czynem procesie zdobywania mentalnej gwiazdki.

    <CI\u0104G DALSZY NA KOLEJNEJ STRONIE><\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n

               Na szcz\u0119\u015bcie przyroda wok\u00f3\u0142 wci\u0105\u017c dopisywa\u0142a i by\u0142o po prostu pi\u0119knie. Najpierw przeszed\u0142em przez dolin\u0119, kt\u00f3rej p\u0142askie dno wype\u0142nia\u0142 obszar bagien i torfowisk, gdzie pe\u0142ne s\u0142o\u0144ce grzej\u0105ce zielone, wilgotne po\u0142acie rozmaitych krzew\u00f3w i kwiat\u00f3w tworzy\u0142o ci\u0119\u017ck\u0105, parn\u0105 atmosfer\u0119. Wsz\u0119dzie dooko\u0142a za to otacza\u0142y mnie wzniesienia zaro\u015bni\u0119te smuk\u0142ymi bukami, gdzie te\u017c niechybnie skierowa\u0142a mnie \u015bcie\u017cka. Przez chwil\u0119 stan\u0105\u0142em na rozwidleniu dr\u00f3g z dylematem, czy nie spr\u00f3bowa\u0107 skr\u00f3ci\u0107 sobie odrobin\u0119 trasy \u015bcinaj\u0105c wij\u0105cy si\u0119 przy granicy zakr\u0119t czerwonego szlaku \u017c\u00f3\u0142t\u0105 odnog\u0105 przechodz\u0105c\u0105 przez teren S\u0142owacji. By\u0142o to kusz\u0105ce, ale jednak obawia\u0142em si\u0119, \u017ce taka pochopna improwizacja jako\u015b si\u0119 na mnie zem\u015bci. Nie wiem, mo\u017ce szlak b\u0119dzie \u017ale oznaczony i si\u0119 zgubi\u0119 w obcym pa\u0144stwie, kto to wie.<\/p>\n\n\n\n

    \"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n

    Poszed\u0142em wi\u0119c dalej d\u0142u\u017csz\u0105 i pewniejsz\u0105 opcj\u0105 by po chwili ju\u017c ca\u0142kowicie zanurzy\u0107 si\u0119 w odm\u0142adzaj\u0105cej, pe\u0142nej wigoru energii, kt\u00f3r\u0105 zdaj\u0105 mi si\u0119 emanowa\u0107 bukowe lasy. Ich ziele\u0144 jest jaka\u015b taka bardziej przejrzysta, nasycona i przestrzenna. Stwierdzi\u0142em, \u017ce to dobre otoczenie, aby po\u015bwi\u0119ci\u0107 w nim chwil\u0119 na regeneracj\u0119 i posi\u0142ek. Z ulg\u0105 rozrzuci\u0142em klamoty i czym pr\u0119dzej zacz\u0105\u0142em sk\u0142ada\u0107 swoj\u0105 mini kuchenk\u0119 gazow\u0105. Nie pisa\u0142em tego wcze\u015bniej, ale poprzedniego dnia w schronisku, rozmawiaj\u0105c z mam\u0105 zosta\u0142 mi przekazany cudowny spos\u00f3b na nadanie zdech\u0142ym ju\u017c troch\u0119 kanapkom z serem drugiej m\u0142odo\u015bci. Jako \u017ce nie szcz\u0119dzi\u0142em im ani mas\u0142a, ani sera, to wystarczy\u0142o pokroi\u0107 je w kostk\u0119 i wrzuci\u0107 do grzej\u0105cego si\u0119 na ogniu garnuszka, aby uzyska\u0107 ciep\u0142\u0105, skwiercz\u0105c\u0105 i aromatyczn\u0105 mas\u0119 grzankow\u0105. Jakie to by\u0142o dobre. Od tej pory ju\u017c ani razu nie zjad\u0142em na tej wyprawie zimnej kanapki. Pozwoli\u0142em sobie na jeszcze chwil\u0119 b\u0142ogo\u015bci w bezruchu, ale czas goni\u0142 i ka\u017cde kolejne 10 minut przestoju mog\u0142o zadecydowa\u0107 o tym, czy ostatni fragment drogi do schroniska b\u0119d\u0119 przemierza\u0142 w \u015bwietle lub o zmroku. Nie mniej te dwie kanapki transformowane w grzankow\u0105 mas\u0119 naprawd\u0119 sprawi\u0142y, \u017ce poczu\u0142em si\u0119 jak m\u0142ody b\u00f3g i po za\u0142adowaniu manatk\u00f3w wype\u0142niony pozytywn\u0105 energi\u0105 pogna\u0142em dalej.<\/p>\n\n\n\n

    \"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n

                Od tego momentu czas ju\u017c bardzo szybko mi mija\u0142 wraz z pokonywan\u0105 drog\u0105. Czu\u0142em, \u017ce wykonuj\u0119 swoje zadanie jak krocz\u0105ca maszyna i mimo wyra\u017anego zu\u017cycia staw\u00f3w i braku mo\u017cliwo\u015bci zwil\u017cenia swoich podzespo\u0142\u00f3w by\u0142em pewny, \u017ce bateria posiada wystarczaj\u0105cy zapas energii. Uda\u0142o si\u0119 wr\u0119cz zdystansowa\u0107 osobist\u0105 perspektyw\u0119 od wszelkich przejaw\u00f3w post\u0119puj\u0105cego znoju, z kt\u00f3rym i tak nie by\u0142o ju\u017c nic do zrobienia i przyj\u0105\u0107 postaw\u0119 spokojnego oczekiwania na nieuchronnie zbli\u017caj\u0105cy si\u0119 cel. Stan pe\u0142nej akceptacji swojego po\u0142o\u017cenia zaowocowa\u0142 i w miar\u0119 bezbole\u015bnie, nie wiadomo kiedy, przekroczy\u0142em granic\u0119 Babiog\u00f3rskiego Parku Narodowego.

    <CI\u0104G DALSZY NA KOLEJNEJ STRONIE><\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n

      Tutaj \u015bwiadomo\u015b\u0107, \u017ce jestem ju\u017c na ostatniej prostej zredukowa\u0142a napi\u0119cie, ale tym samym uwydatni\u0142a kryj\u0105ce si\u0119 pod nim wyczerpanie. Zwolni\u0142em kroku i przenios\u0142em uwag\u0119 na koj\u0105c\u0105, g\u0142\u0119bok\u0105 ziele\u0144 porastaj\u0105cego strome zbocza lasu, kt\u00f3ry w ciemniej\u0105cym, wieczornym \u015bwietle tylko nabiera\u0142 tajemniczo\u015bci. Drzewa by\u0142y tu naprawd\u0119 wysokie, korzenie spl\u0105tane, a z ziemi co chwila wy\u0142ania\u0142y si\u0119 olbrzymie, omsza\u0142e ska\u0142y. W tej niesamowitej, prastarej krainie nagle uwyra\u017ani\u0142y si\u0119 dziwne d\u017awi\u0119ki, kt\u00f3re ju\u017c od jakiego\u015b czasu musia\u0142y prze\u015blizgiwa\u0107 si\u0119 pod progiem mojej uwa\u017cno\u015bci. Teraz za\u015b robi\u0142y si\u0119 coraz g\u0142o\u015bniejsze i bardziej natarczywe. Ze wszystkich stron dobiega\u0142o mnie porykiwanie, warczenie, st\u0119kanie i buczenie w najr\u00f3\u017cniejszych odmianach i gdybym wcze\u015bniej nie by\u0142 zaznajomiony ze zjawiskiem jeleni na rykowisku, to m\u00f3g\u0142bym mie\u0107 problem z w\u0142a\u015bciw\u0105 ocen\u0105 rzeczywisto\u015bci. Kto wie, mo\u017ce zacz\u0105\u0142bym ucieka\u0107 w panice b\u0119d\u0105c przekonanym, \u017ce zewsz\u0105d nadci\u0105ga legion wyg\u0142odnia\u0142ych nied\u017awiedzi, albo innych potwor\u00f3w, bo tak mniej wi\u0119cej brzmi\u0105 te powabne jelonki staraj\u0105ce si\u0119 o wzgl\u0119dy samiczek.<\/p>\n\n\n\n

                Ta osobliwa \u015bcie\u017cka d\u017awi\u0119kowa towarzyszy\u0142a mi niezmiennie a\u017c do upragnionego schroniska, gdzie nie pozosta\u0142o mi ju\u017c nic innego, jak tylko spuchn\u0105\u0107 w spokoju. Gdy tylko usadzi\u0142em si\u0119 na pierwsz\u0105 z brzegu \u0142awk\u0119, aby chocia\u017c chwilk\u0119 odsapn\u0105\u0107 przed za\u0142atwianiem jakichkolwiek formalno\u015bci, momentalnie ogarn\u0119\u0142o mnie wewn\u0119trzne zimno i bolesno\u015b\u0107 wszystkich mo\u017cliwych cz\u0142onk\u00f3w. Poczu\u0142em si\u0119 przyt\u0142oczony wielk\u0105, zacienion\u0105 sal\u0105, ilo\u015bci\u0105 ludzi i ha\u0142asem przez nich generowanym. Zm\u0119czenie mnie uwra\u017cliwi\u0142o i trzeba by\u0142o czym pr\u0119dzej si\u0119 zadomowi\u0107, umy\u0107 i zje\u015b\u0107, aby nie da\u0107 si\u0119 poch\u0142on\u0105\u0107 post\u0119puj\u0105cemu rozdra\u017cnieniu. Niestety na pierwszy ogie\u0144 otrzyma\u0142em z\u0142\u0105 wiadomo\u015b\u0107 o braku mo\u017cliwo\u015bci rozbicia si\u0119 namiotem na terenie przylegaj\u0105cym do schroniska, wi\u0119c musia\u0142em wysup\u0142a\u0107 troch\u0119 nadmiarowego grosza na ciasne \u0142\u00f3\u017cko w jakim\u015b zat\u0119ch\u0142ym pokoiku. Przynajmniej raz b\u0119d\u0119 mia\u0142 w nocy mi\u0119kko pod plecami. Po wzi\u0119ciu prysznica poczu\u0142em si\u0119 ju\u017c zdecydowanie lepiej, aczkolwiek \u017cuj\u0105c w k\u0105cie g\u0142\u00f3wnej sali kolejn\u0105 porcj\u0119 placka po my\u015bliwsku dopad\u0142a mnie jaka\u015b smutna wibracja zwi\u0105zana z poczuciem samotno\u015bci, ale te\u017c rozdra\u017cnieniem wynikaj\u0105cym z w\u0142asnej niepewno\u015bci. No bo zat\u0119skni\u0142em za mi\u0119dzyludzkimi interakcjami, ale w\u0142a\u015bnie dlatego, \u017ce mia\u0142em przed sob\u0105 ca\u0142\u0105 sal\u0119 wype\u0142nion\u0105 socjalizuj\u0105cymi si\u0119 podr\u00f3\u017cnikami i pewnie nie by\u0142oby problemu, abym kupi\u0142 sobie piwo i po prostu si\u0119 do kogo\u015b dosiad\u0142. Nie znalaz\u0142em w sobie jednak potrzebnej do tego energii i w pochmurnym nastroju stwierdzi\u0142em, \u017ce najlepiej b\u0119dzie po prostu jak najszybciej zako\u0144czy\u0107 ten dzie\u0144 i porz\u0105dnie wypocz\u0105\u0107.

    <CI\u0104G DALSZY NA KOLEJNEJ STRONIE><\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n

    6. Szczytwlesie<\/p>\n\n\n\n

                Rankiem ci\u0105gle czu\u0142em w sobie to niespokojne rozdra\u017cnienie, kt\u00f3re podsyca\u0142o si\u0119 wzajemnie z niezdecydowaniem dotycz\u0105cym godziny wyj\u015bcia na szlak. Najlepiej by\u0142oby to zrobi\u0107 jak najwcze\u015bniej si\u0119 da ze wzgl\u0119du na pogod\u0119 i ilo\u015b\u0107 ludzi na szlaku, a faktycznie obudzi\u0142em si\u0119 o bardzo wczesnej porze. Niestety moje znacznie skurczone ju\u017c do ledwie trzech kanapek zapasy \u017cywieniowe przekona\u0142y mnie do tego, \u017ce lepiej b\u0119dzie jednak poczeka\u0107 do 8 a\u017c otworz\u0105 kuchni\u0119 i \u015bniadanie spo\u017cy\u0107 jeszcze na miejscu. Tak wi\u0119c czeka\u0142em g\u0142upio przez ponad godzin\u0119 bezczynnie obserwuj\u0105c, jak na zewn\u0105trz coraz bardziej wzmaga si\u0119 porywisty wiatr przywo\u0142uj\u0105cy ci\u0119\u017ckie chmury, a wewn\u0105trz gromadz\u0105 si\u0119 kolejne zast\u0119py zaspanych turyst\u00f3w.

    W tym czasie w mojej g\u0142owie toczy\u0142a si\u0119 beznadziejna i bezowocna dysputa, czy jednak nie by\u0142o lepiej i\u015b\u0107 od razu, bo przecie\u017c da\u0142bym rad\u0119 z tymi trzema kanapkami jako\u015b, co tylko dalej mnie irytowa\u0142o. Potem przestraszy\u0142em si\u0119, \u017ce po otworzeniu kuchni wyl\u0105duj\u0119 w jakiej\u015b wielkiej kolejce, bo przecie\u017c ca\u0142a sala czeka na to samo i fakt, \u017ce stercz\u0119 tu od 6 nie b\u0119dzie respektowany. Tego ju\u017c by by\u0142o za du\u017co, zw\u0142aszcza gdyby okaza\u0142o si\u0119, \u017ce zam\u00f3wiona jajecznica nawet nie jest szczeg\u00f3lnie smaczna, wi\u0119c prze\u0142ama\u0142em op\u00f3r przed byciem wzi\u0119tym za chytrusa i zaj\u0105\u0142em miejsce przy okienku do zamawiania posi\u0142k\u00f3w ju\u017c 20 minut przed jego otwarciem. Sta\u0142em tam jak ko\u0142ek staraj\u0105c si\u0119 za wiele nie my\u015ble\u0107, \u017ceby dalej nie nakr\u0119ca\u0107 spirali marudzenia, a\u017c w ko\u0144cu zas\u0142ona w okienku zacz\u0119\u0142a si\u0119 podnosi\u0107 i faktycznie zam\u00f3wi\u0142em swoje \u015bniadanie jako pierwszy z ca\u0142ego tabunu, kt\u00f3ry w tym momencie ju\u017c ci\u0105gn\u0105\u0142 si\u0119 za mn\u0105 ogonem a\u017c na korytarz. Odetchn\u0105\u0142em z ulg\u0105, odczeka\u0142em jeszcze par\u0119 minut a\u017c zawo\u0142ano mnie po odbi\u00f3r potr\u00f3jnej porcji jajecznicy (nie chcia\u0142em ryzykowa\u0107 najmniejszej szansy na nieob\u017carcie si\u0119 do syta po takim wyczekiwaniu), kt\u00f3r\u0105 poch\u0142on\u0105\u0142em w jeszcze szybszym czasie, zarzuci\u0142em na siebie plecak i wystrzeli\u0142em jak z procy na szlak, aby mie\u0107 cho\u0107 troch\u0119 przewagi nad ca\u0142\u0105 reszt\u0105.<\/p>\n\n\n\n

    \"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n

                Ostatecznie nie okaza\u0142o si\u0119 to a\u017c takie istotne, bo bardzo szybko, za rad\u0105 mojej mamy, skr\u0119ci\u0142em z g\u0142\u00f3wnego, czerwonego szlaku, na nieco trudniejszy \u017c\u00f3\u0142ty, wiod\u0105cy bardziej stromym podej\u015bciem na szczyt, kt\u00f3ry jednocze\u015bnie okaza\u0142 si\u0119 by\u0107 dosy\u0107 opustosza\u0142y. Z niewielu spotkanych na nim ludzi wyr\u00f3\u017cni\u0142 si\u0119 pierwszy facet nadchodz\u0105cy z przeciwleg\u0142ej strony, kiedy rozgrzany po pierwszym odcinku zdejmowa\u0142em zb\u0119dne warstwy ubra\u0144. Z lekko szalonym wzrokiem i rozwianymi, d\u0142ugimi w\u0142osami powiedzia\u0142 mi, abym uwa\u017ca\u0142, bo s\u0142ysza\u0142 w okolicy nied\u017awiedzia, a w dodatku na szczycie mocno wieje, po czym od razu pogna\u0142 dalej. C\u00f3\u017c, to \u017ce wieje nie ulega\u0142o wszelkim w\u0105tpliwo\u015bciom, a potencjalnymi nied\u017awiedziami ju\u017c nie mia\u0142em nawet si\u0142y si\u0119 przejmowa\u0107, zw\u0142aszcza w dzie\u0144 na popularnym szlaku, wi\u0119c po prostu ruszy\u0142em dalej, co najwy\u017cej baczniej nadstawiaj\u0105c uszu.

    Nieco wy\u017cej, kiedy las si\u0119 przerzedzi\u0142, ukaza\u0142 mi si\u0119 olbrzymi, surowy masyw p\u00f3\u0142nocnej \u015bciany Babiej G\u00f3ry, pod kt\u00f3r\u0105 wi\u00f3d\u0142 mnie m\u00f3j szlak. Przyznam, \u017ce troch\u0119 mnie onie\u015bmieli\u0142 jej ogrom i stromizna po\u0142\u0105czona ze stale wzmagaj\u0105cym si\u0119 wiatrem, kt\u00f3rego nie hamowa\u0142y ju\u017c \u017cadne drzewa oraz ci\u0119\u017cka szaro\u015b\u0107 k\u0142\u0119bi\u0105cych si\u0119 wy\u017cej chmur zupe\u0142nie zakrywaj\u0105cych szczyt. Plecak nagle zrobi\u0142 si\u0119 jakby ci\u0119\u017cszy i uwieraj\u0105cy, a stopy mniej pewne przyczepno\u015bci. Stwierdzi\u0142em, \u017ce najlepiej b\u0119dzie, jak najmniej my\u015ble\u0107 o czymkolwiek, \u017ceby si\u0119 przez przypadek nie wystraszy\u0107 za bardzo. No bo bez przesady, to nie \u017cadna trasa wspinaczkowa w Alpach, \u017cebym mia\u0142 jakie\u015b realne problemy. Tak\u0105 mia\u0142em przynajmniej nadziej\u0119. Ostatki le\u015bnej trasy w ko\u0144cu rozbi\u0142y si\u0119 o skalne rumowisko z przytwierdzonym \u0142a\u0144cuchem jasno komunikuj\u0105cym, \u017ce \u017carty si\u0119 sko\u0144czy\u0142y. Min\u0105\u0142em tam jeszcze rodzink\u0119 z dzie\u0107mi, o kt\u00f3rych w duchu si\u0119 troch\u0119 zmartwi\u0142em, \u017ce te\u017c zamierzaj\u0105 t\u0119dy podchodzi\u0107, co nie pomog\u0142o mi wcale w uspokojeniu samego siebie. No nic, znowu spr\u00f3bowa\u0142em oczy\u015bci\u0107 umys\u0142, wzi\u0105\u0142em g\u0142\u0119boki oddech prosz\u0105c w duchu tylko o to, aby w najbli\u017cszym czasie nie rozp\u0119ta\u0142a si\u0119 jaka\u015b burza, kiedy b\u0119d\u0119 w po\u0142owie \u015bciany. \u015acisn\u0105\u0142em d\u0142oni\u0105 zimny \u0142a\u0144cuch i postawi\u0142em pierwszy krok na go\u0142ej skale.<\/p>\n\n\n\n

    \"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n

    <CI\u0104G DALSZY NA KOLEJNEJ STRONIE><\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n

                Podej\u015bcie by\u0142o dosy\u0107 ostre, ale pocz\u0105tkowo nie by\u0142o tak \u017ale. Wiatr wyra\u017anie nadchodzi\u0142 zza przeciwleg\u0142ej \u015bciany, co dobrze wizualizowa\u0142y poszarpane chmury ci\u0105gle przewalaj\u0105ce si\u0119 wysoko nade mn\u0105 przez szczyt na moj\u0105 stron\u0119. Wygl\u0105da\u0142o to dosy\u0107 ciekawie, ale przede wszystkim oznacza\u0142o, \u017ce jestem w miar\u0119 os\u0142oni\u0119ty od g\u0142\u00f3wnego ci\u0105gu i tylko sporadycznie os\u0142abione podmuchy spada\u0142y w d\u00f3\u0142 zbocza na moj\u0105 posta\u0107. Gorzej czu\u0142em si\u0119 z samym ci\u0119\u017carem plecaka, kt\u00f3ry teraz, przy takiej ekspozycji i nachyleniu zbocza, na kt\u00f3re si\u0119 wspina\u0142em, bardzo wymownie ci\u0105gn\u0105\u0142 mnie prosto w d\u00f3\u0142 i zaburza\u0142 i tak niepewny balans na \u015bliskiej skale. Czu\u0142em po spi\u0119tych mi\u0119\u015bniach w ca\u0142ym ciele, jak bardzo nienaturaln\u0105 dla siebie czynno\u015b\u0107 wykonuj\u0119 i z jednej strony cieszy\u0142a mnie przygoda, ale z drugiej musia\u0142em przyzna\u0107 si\u0119 przed sob\u0105, \u017ce po prostu troch\u0119 si\u0119 boj\u0119 i ten strach nie jest dla mnie niczym przyjemnym.

    Dawno temu, w wieku nastoletnim, cz\u0119sto by\u0142em zabierany przez mam\u0119 w wysokie g\u00f3ry i niejednokrotnie pokonywali\u015bmy du\u017co trudniejsze trasy, ale zd\u0105\u017cy\u0142em ju\u017c totalnie wypa\u015b\u0107 z wprawy i nigdy nie robi\u0142em tego z takim obci\u0105\u017ceniem. Niemniej jednak prawda jest taka, \u017ce nigdy nie by\u0142em szczeg\u00f3lnie odwa\u017cny w miejscach, gdzie ka\u017cdy b\u0142\u0105d bezpo\u015brednio grozi\u0142 \u015bmierci\u0105. Widoki uwielbia\u0142em, ale adrenalina wynikaj\u0105ca z poczucia zagro\u017cenia, to po prostu nie m\u00f3j typ u\u017cywki. Takie to refleksje przewija\u0142y mi si\u0119 w g\u0142owie, kiedy w po\u0142owie \u015bciany, kurczowo przytulony do \u0142a\u0144cucha stara\u0142em si\u0119 wyczu\u0107 w skale stabilne punkty oparcia dla st\u00f3p pod kolejne kroczki. Przynajmniej nadal nie pada\u0142o.<\/p>\n\n\n\n

    \"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n

                Najwi\u0119ksza stromizna okuta \u0142a\u0144cuchami sko\u0144czy\u0142a si\u0119 gdzie\u015b za po\u0142ow\u0105 podej\u015bcia, ale tak naprawd\u0119 oznacza\u0142o to pocz\u0105tek du\u017co realniejszego zagro\u017cenia. Teraz nie mia\u0142em si\u0119 ju\u017c czego przytrzymywa\u0107, a zmniejszaj\u0105cy si\u0119 dystans do szczytu po\u0142\u0105czony ze sta\u0142ym poziomem nachylenia stoku sprawia\u0142, \u017ce przewalaj\u0105ce si\u0119 przez g\u00f3r\u0119 zwa\u0142y powietrza coraz cz\u0119\u015bciej spada\u0142y na mnie porywistymi podmuchami. Wiatr by\u0142 wystarczaj\u0105co silny, aby zachwia\u0107 moj\u0105 r\u00f3wnowag\u0105, a fakt, \u017ce dociera\u0142 do mnie z nieregularn\u0105 cz\u0119stotliwo\u015bci\u0105, sprawia\u0142, \u017ce ci\u0119\u017cko by\u0142o si\u0119 przygotowa\u0107 na takie popchni\u0119cia. Dlatego od pewnego momentu wchodzi\u0142em mo\u017cliwie nisko pochylony, prawie na czworaka, aby m\u00f3c awaryjnie zwi\u0119kszy\u0107 ilo\u015b\u0107 punkt\u00f3w podparcia i przywrze\u0107 do stoku. Mimo mojej wzmo\u017conej ostro\u017cno\u015bci i tak zdarzy\u0142 si\u0119 moment, kiedy nie zd\u0105\u017cy\u0142em zareagowa\u0107 wystarczaj\u0105co szybko. Rozp\u0119dzona fala powietrza uderzy\u0142a mnie w momencie stawiania kroku na zakr\u0119cie, z jedn\u0105 stop\u0105 w g\u00f3rze i tak przechylonym cia\u0142em, \u017ce plecak stawi\u0142 op\u00f3r ca\u0142\u0105 swoj\u0105 boczn\u0105 powierzchni\u0105, a mi nie uda\u0142o si\u0119 zapanowa\u0107 nad jego ci\u0105gn\u0105cym mnie do ty\u0142u ci\u0119\u017carem. Poczu\u0142em jakby niewidzialny judoka przerzuca\u0142 mnie przez sw\u00f3j bark i w moment bole\u015bnie przywita\u0142em swym cia\u0142em zimne, mokre od mg\u0142y kamienie. Na szcz\u0119\u015bcie nie zacz\u0105\u0142em si\u0119 stacza\u0107 w d\u00f3\u0142 po tym wci\u0105\u017c stromym stoku, czego ba\u0142em si\u0119 najbardziej. Odsapn\u0105\u0142em chwil\u0119, aby si\u0119 uspokoi\u0107 i ju\u017c prawie \u017ce pe\u0142zaj\u0105c powr\u00f3ci\u0142em do zdobywania kolejnych metr\u00f3w dziel\u0105cych mnie od szczytu.<\/p>\n\n\n\n

    \"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n



    <CI\u0104G DALSZY NA KOLEJNEJ STRONIE><\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n

    \"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n

                Kiedy by\u0142em ju\u017c naprawd\u0119 blisko, pogoda w ko\u0144cu si\u0119 ustabilizowa\u0142a \u2013 przepot\u0119\u017cny i nieprzerwany strumie\u0144 powietrza d\u0105\u0142 we mnie ze wszystkich si\u0142 nie ust\u0119puj\u0105c ani na chwil\u0119. By\u0142o to paradoksalnie du\u017co bezpieczniejsze, bo i cia\u0142o mog\u0142o si\u0119 zapiera\u0107 pod odpowiednim k\u0105tem bez potrzeby dynamicznych manewr\u00f3w gro\u017c\u0105cych utrat\u0105 r\u00f3wnowagi. Groteskowo przechylony w zapa\u015bniczym klinczu z wiatrem zdoby\u0142em wreszcie szczytowy garb, na kt\u00f3rym nie by\u0142o wida\u0107 absolutnie nic poza g\u0119st\u0105 mg\u0142\u0105 siekaj\u0105c\u0105 po twarzy. Czym pr\u0119dzej czmychn\u0105\u0142em za kamienny murek postawiony chyba specjalnie do tego celu, gdzie w ko\u0144cu mog\u0142em rozlu\u017ani\u0107 swoje przetyrane cia\u0142o. Przywita\u0142em si\u0119 tam z tr\u00f3jk\u0105 wygl\u0105daj\u0105cych na r\u00f3wnie zm\u0119czonych ch\u0142opak\u00f3w, kt\u00f3rzy u\u015bwi\u0119cali piwkiem t\u0119 szalon\u0105 g\u00f3r\u0119, wi\u0119c i ja si\u0119gn\u0105\u0142em do zapas\u00f3w, \u017ceby chocia\u017c chwil\u0119 zabawi\u0107 na szczycie przed ponownym wystawieniem si\u0119 na wichur\u0119.<\/p>\n\n\n\n

    \"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n

                Atrakcyjno\u015b\u0107 d\u0142u\u017cszego pobytu w tych warunkach nie przedstawia\u0142a zbyt du\u017cej warto\u015bci, wi\u0119c po uzupe\u0142nieniu p\u0142yn\u00f3w przyj\u0105\u0142em z powrotem pozycj\u0119 obronn\u0105 na nisko ugi\u0119tych kolanach i drobnym kroczkiem ruszy\u0142em w d\u00f3\u0142 g\u00f3ry czerwonym szlakiem. Po zej\u015bciu oko\u0142o 100 metr\u00f3w w d\u00f3\u0142 dotar\u0142em na garb o uroczej nazwie \u201eG\u00f3wniak\u201d, gdzie pogoda dawa\u0142a ju\u017c odrobin\u0119 wi\u0119cej wytchnienia. By\u0142em w stanie sta\u0107 w pozycji mniej wi\u0119cej wyprostowanej, a tak\u017ce raz na jaki\u015b czas faktycznie dostrzec strz\u0119p niesamowitej panoramy przez chwilowy wy\u0142om w chmurach. Przede wszystkim, ku mojej wielkiej ekscytacji, po raz pierwszy (na tej wyprawie) zobaczy\u0142em majacz\u0105cy daleko na po\u0142udniu, majestatyczny \u0142a\u0144cuch Tatr. Czu\u0142em si\u0119 jak Frodo spogl\u0105daj\u0105cy na odleg\u0142e granice Mordoru. Ciemniej\u0105ce pod chmurami, olbrzymie masywy surowej ska\u0142y pi\u0119trz\u0105ce si\u0119 jedna na drugiej, jakby rozsadza\u0142a je ich w\u0142asna pot\u0119ga. Ach, doznawa\u0142em wtedy i\u015bcie poetyckich uniesie\u0144 wlepiaj\u0105c wzrok w t\u0119, sprawiaj\u0105c\u0105 wra\u017cenie mitycznej, krain\u0119 za ka\u017cdym razem, gdy cho\u0107 na chwil\u0119 wy\u0142ania\u0142a si\u0119 z mrok\u00f3w burzliwej pogody.<\/p>\n\n\n\n

    \"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n



    <CI\u0104G DALSZY NA KOLEJNEJ STRONIE><\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n

    INTERLUDIUM: DWA DNI CHODZENIA PO LESIE<\/p>\n\n\n\n

    \n
    \"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n
    \"\"<\/a><\/figure>\n<\/div>\n\n\n\n
    \n
    \"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n
    \"\"<\/a><\/figure>\n<\/div>\n\n\n\n
    \n
    \"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n
    \"\"<\/figure>\n<\/div>\n\n\n\n
    \n
    \"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n
    \"\"<\/a><\/figure>\n<\/div>\n\n\n\n

    <CI\u0104G DALSZY NA KOLEJNEJ STRONIE<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n

    7. Grzybwlesie

    <Dwa dni chodzenia po lesie p\u00f3\u017aniej><\/p>\n\n\n\n

    I w ten spos\u00f3b z zapasem ca\u0142ego dnia zbli\u017ca\u0142em si\u0119 do swojej finalnej destynacji – g\u00f3ry Turbacz w po\u0142o\u017conych nad Krakowem Gorcach i schroniska tam si\u0119 znajduj\u0105cego. Mia\u0142em z tym miejscem zwi\u0105zany szczeg\u00f3lny plan u\u015bwi\u0119cenia tej wyprawy. Um\u00f3wi\u0142em si\u0119 tutaj z dobrym koleg\u0105 znaj\u0105cym te okolice i wprawionym w wy\u0142uskiwaniu z g\u0119stwiny poszycia polnych hal male\u0144kich \u0142ysiczek lancetowatych. To niepozorne grzybki przypominaj\u0105ce typowe \u201cpsiaki\u201d – szczuplutka, gi\u0119tka n\u00f3\u017cka zwie\u0144czona sto\u017ckowatych kapelusikiem z charakterystycznym sutkiem na samym czubku, gdzie wi\u0119kszo\u015b\u0107 okaz\u00f3w nie przekracza \u015brednic\u0105 po\u0142owy centymetra. Istne male\u0144stwa, kt\u00f3re jednak spo\u017cyte w wi\u0119kszej ilo\u015bci odkrywaj\u0105 przed konsumentem swoje magiczne w\u0142a\u015bciwo\u015bci.<\/p>\n\n\n\n

    \"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n

    Zamierza\u0142em ich spr\u00f3bowa\u0107, a bardziej obeznany w okoliczno\u015bciach kolega mia\u0142 mi w tym pom\u00f3c, bo grzybiarz ze mnie kiepski. No ale co\u015b mu wypad\u0142o i b\u0119c, jak by\u0142em sam przez ca\u0142\u0105 wypraw\u0119, tak i pozostan\u0119 do jej ko\u0144ca. Przyznam, \u017ce znacznie ostudzi\u0142o to m\u00f3j entuzjazm, bo to nie pierwszy raz, jak zamierza\u0142em szuka\u0107 tych maluch\u00f3w, a zawsze ko\u0144czy\u0142o si\u0119 to fiaskiem. No trudno. Z takimi akcjami zawsze staram si\u0119 ograniczy\u0107 w sobie troch\u0119 ci\u0119\u017car oczekiwa\u0144, bo to jednak hobby odrobin\u0119 ryzykowne i parcie na si\u0142\u0119 tam, gdzie wszech\u015bwiat Ci\u0119 akurat nie chce zazwyczaj prowadzi raczej do tych mniej przyjemnych odkry\u0107. Ale podda\u0107 si\u0119 tak czy inaczej nie zamierza\u0142em, bo i tak nie mia\u0142em nic innego do roboty, a dnia poprzedniego, wracaj\u0105c jakim\u015b polem na prze\u0142aj do mojego namiotu, zupe\u0142nie przypadkowo natkn\u0105\u0142em si\u0119 na dwa pi\u0119kne, podr\u0119cznikowe wr\u0119cz okazy owego grzybka. Potrzeba co najmniej trzydziestu, ale jednak zyska\u0142em t\u0119 \u015bwiadomo\u015b\u0107, \u017ce one faktycznie tu rosn\u0105. Kolejnym promyczkiem nadziei by\u0142 widok charakterystycznie zgarbionych sylwetek kr\u0105\u017c\u0105cych tu i \u00f3wdzie z nosem przy trawie, wi\u0119c nie by\u0142em r\u00f3wnie\u017c jedynym amatorem magii i czarodziejstwa w okolicy. <\/p>\n\n\n\n

    \"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n



    <CI\u0104G DALSZY NA KOLEJNEJ STRONIE><\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n

    \"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n

    Do schroniska dotar\u0142em wczesn\u0105 por\u0105, bo poprzedni nocleg by\u0142 oddalony o zaledwie dwie godziny marszu. Dzie\u0144 by\u0142 ch\u0142odny, wietrzny i pochmurny. Og\u00f3lna atmosfera nie zach\u0119ca\u0142a do sp\u0119dzania godzin na kl\u0119czkach w\u015br\u00f3d otaczaj\u0105cych halnych \u0142\u0105k w poszukiwaniach ma\u0142ych grzybk\u00f3w, ale brak by\u0142o alternatyw. Najwy\u017cej nic nie znajd\u0119, zmarzn\u0119 i zrobi\u0119 sobie wiecz\u00f3r przy bardziej tradycyjnych u\u017cywkach – ciep\u0142ym jadle zapijanym piwem. Ciep\u0142e jad\u0142o zreszt\u0105 i tak wskoczy\u0142o w prze\u0142yk na zach\u0119t\u0119 i podniesienie morali \u2013 kolejny placek po w\u0119giersku z gulaszem. Znowu dobry, ale tym razem, by\u0107 mo\u017ce pod wp\u0142ywem podj\u0119tej mistycznej misji, jakie\u015b w\u0105tpliwo\u015bci zacz\u0119\u0142y unosi\u0107 si\u0119 nad sensem danej samemu sobie na ten wyjazd dyspensy od wegetarianizmu. Czy naprawd\u0119 by\u0142o konieczne szukanie dla siebie wym\u00f3wki usprawiedliwiaj\u0105cej jedzenie truch\u0142a? Czy te skrawki \u015bci\u0119tych temperatur\u0105 mi\u0119\u015bni w sosie, kt\u00f3re \u017cu\u0142em, by\u0142y faktycznie takim skarbem i dobrodziejstwem dla mojego podniebienia i organizmu? Co\u015b nie mog\u0142em znale\u017a\u0107 na to przekonuj\u0105cych argument\u00f3w, wi\u0119c doko\u0144czy\u0142em danie z umiarkowan\u0105 przyjemno\u015bci\u0105 i czym pr\u0119dzej wytoczy\u0142em si\u0119 na zewn\u0105trz rozbi\u0107 sw\u00f3j namiot i rusza\u0107 na \u0142\u0105ki.<\/p>\n\n\n\n

    \"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n

    Na polu namiotowym nikogo nie by\u0142o i mia\u0142em nadziej\u0119, \u017ce tak pozostanie. Zw\u0142aszcza w przypadku odniesienia grzybowego sukcesu czu\u0142bym si\u0119 lepiej z zapewnion\u0105 odrobin\u0105 intymno\u015bci. Kiedy m\u00f3j nylonowy kokon zosta\u0142 ostatecznie przytwierdzony do pod\u0142o\u017ca nie mia\u0142em ju\u017c innych wym\u00f3wek – zakasa\u0142em r\u0119kawy i ruszy\u0142em. Najpierw w stron\u0119 znaku upami\u0119tniaj\u0105cego wizyt\u0119 samego Papie\u017ca Polaka na tych szlakach. Pomy\u015bla\u0142em, \u017ce pod takim pot\u0119\u017cnym patronatem ziemia z pewno\u015bci\u0105 b\u0119dzie bardziej sk\u0142onna zrodzi\u0107 \u015bwi\u0119t\u0105 grzybni\u0119, wi\u0119c zacz\u0105\u0142em si\u0119 rozgl\u0105da\u0107 zaraz za znakiem powoli kieruj\u0105c si\u0119 w g\u0142\u0105b \u0142\u0105ki. Ostatecznie szybko zszed\u0142em najdalej jak si\u0119 da, aby nie by\u0142o mnie jednak wida\u0107 z g\u0142\u00f3wnej \u015bcie\u017cku. Pe\u0142na oczywisto\u015b\u0107 moich zamiar\u00f3w ujawniaj\u0105ca si\u0119 w charakterystycznym pe\u0142zaniu na czworaka z nosem w trawie by\u0142a dla mnie odrobin\u0119 kr\u0119puj\u0105ca.<\/p>\n\n\n\n

    \"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n

    Do\u015b\u0107 szybko min\u0119\u0142a pocz\u0105tkowa ekscytacja zwi\u0105zana z samym rozpocz\u0119ciem poszukiwa\u0144, umys\u0142 si\u0119 wyciszy\u0142, wzrok wyostrzy\u0142 i rozpocz\u0119\u0142o si\u0119 \u017cmudne acz cierpliwe przeczesywanie gruntu. Czas jednak lecia\u0142 nieub\u0142aganie, niebo szarza\u0142o, ty\u0142ek marz\u0142, a \u0142ysiczek ani \u015bladu. Czy robi\u0142em co\u015b \u017ale? Czy mo\u017ce okolice schroniska s\u0105 ju\u017c ca\u0142kowicie wyskubane? W\u0105tpliwo\u015bci zaczyna\u0142y gromadzi\u0107 sw\u00f3j \u0142adunek przeciwleg\u0142y do kierunku poszukiwa\u0144. Min\u0119\u0142a godzina, potem druga i ju\u017c powa\u017cnie zaczyna\u0142em si\u0119 zastanawia\u0107 nad sensem sp\u0119dzenia w ten spos\u00f3b kolejnych trzech, kt\u00f3re dzieli\u0142y mnie do zmroku. Do tego poczu\u0142em pierwsze kropelki si\u0105pi\u0105cej m\u017cawki, kt\u00f3rej nadej\u015bcia nie dawa\u0142o si\u0119 nie przewidzie\u0107.

    <CI\u0104G DALSZY NA KOLEJNEJ STRONIE><\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n

    Zwiesi\u0142em markotnie g\u0142ow\u0119, zrobi\u0142em kolejne par\u0119 krok\u00f3w ju\u017c jakby troch\u0119 w g\u00f3r\u0119 \u0142\u0105ki, gdzie czeka\u0142a \u015bcie\u017cka do schroniska, wtem czarny \u0142epek zerkn\u0105\u0142 na mnie z mi\u0119dzy traw. Zaskoczony zbli\u017cy\u0142em twarz do ziemi tak, \u017ce a\u017c poczu\u0142em jej mokr\u0105 wo\u0144 w nozdrzach, zamruga\u0142em par\u0119 razy, aby wyostrzy\u0107 wizj\u0119 i tak, charakterystyczny sutkowaty dziubek wie\u0144czy\u0142 male\u0144ki kapelusik. Serce szybciej zabi\u0142o, kiedy wyrwa\u0142em tego ma\u0142ego d\u017centelmena z jego ojczystej k\u0119py i dokona\u0142em dalszych ogl\u0119dzin. Nie wygl\u0105da\u0142 apetycznie. Mia\u0142 mi\u0119kk\u0105 n\u00f3\u017ck\u0119 i pociemnia\u0142y, postrz\u0119piony kapelusz. Wyra\u017anie lata (lub raczej dni) swojej \u015bwietno\u015bci mia\u0142 ju\u017c za sob\u0105, ale fakt bycia \u0142ysiczk\u0105 by\u0142 niezaprzeczalny.<\/p>\n\n\n\n

    \"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n

    Ma\u0142o to imponuj\u0105cy wynik jak na dwie godziny szukania. Prawdopodobnie taki grzybowy starzec nie posiada\u0142 w sobie ju\u017c \u017cadnej mocy, na kt\u00f3rej mi zale\u017ca\u0142o, ale jego znalezienie potraktowa\u0142em jako znak, aby si\u0119 nie poddawa\u0107. Zdecydowa\u0142em si\u0119 jednak zmieni\u0107 przynajmniej miejsce poszukiwa\u0144. Mo\u017ce energia ojca \u015bwi\u0119tego nie jest tak bardzo kompatybilna z wibracj\u0105 psylocybiny, jak si\u0119 spodziewa\u0142em. Pozory mog\u0105 myli\u0107.<\/p>\n\n\n\n

    \"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n

    Poszed\u0142em wi\u0119c jeszcze dalej i jeszcze ni\u017cej, a\u017c w ko\u0144cu znalaz\u0142em ostatnie, skrajne poletko otoczone z trzech stron \u015bcian\u0105 lasu. Albo tutaj, albo nigdzie. Poletko ostatniej szansy. Tym bardziej, \u017ce ca\u0142e nasi\u0105kni\u0119te wod\u0105 otoczenie zacz\u0119\u0142o ju\u017c wyra\u017anie szarze\u0107 od ubywaj\u0105cego \u015bwiat\u0142a. Pad\u0142em na kolana i \u0142okcie, w\u015bciubi\u0142em nos w k\u0119p\u0119 trawy i palcami zacz\u0105\u0142em przeczesywa\u0107 \u017ad\u017ab\u0142o za \u017ad\u017ab\u0142em. Po 15 minutach l\u015bni\u0105ca, be\u017cowa kopu\u0142ka, niewiele wi\u0119ksza od g\u0142\u00f3wki du\u017cej ig\u0142y do szycia, b\u0142ysn\u0119\u0142a mi po oku. Straszne male\u0144stwo, ale to by\u0142o to. Z wielk\u0105 ostro\u017cno\u015bci\u0105 rozsun\u0105\u0142em poszycie, aby dosta\u0107 si\u0119 do n\u00f3\u017cki i powolutku zacz\u0105\u0142em za ni\u0105 ci\u0105gn\u0105\u0107 do g\u00f3ry. Znowu si\u0119 zaskoczy\u0142em, bo n\u00f3\u017cka okaza\u0142a si\u0119 by\u0107 zadziwiaj\u0105co d\u0142uga w por\u00f3wnaniu do tego, czego spodziewa\u0142em si\u0119 po pierwszym wra\u017ceniu malutkiego grzybiego \u0142ebka \u2013 mia\u0142a z 10 cm.

    I tu zrozumia\u0142em sw\u00f3j b\u0142\u0105d poznawczy. Ot\u00f3\u017c grzybek w ca\u0142o\u015bci wygl\u0105da\u0142 dok\u0142adnie tak, jak kojarzy\u0142em z r\u00f3\u017cnych zdj\u0119\u0107 z internetu, ale zawsze wyobra\u017ca\u0142em sobie, \u017ce jak ju\u017c maj\u0105 takie d\u0142ugie n\u00f3\u017cki, to stercz\u0105 na nich dosy\u0107 wyra\u017anie nad poziomem \u0142\u0105ki, z kt\u00f3rej wyrastaj\u0105. No, ale taka \u0142\u0105ka to nie kr\u00f3tko przystrzy\u017cone boisko, tylko skomplikowany ekosystem o g\u0119stym pod\u0142o\u017cu, gdzie ci\u0119\u017cko stwierdzi\u0107, gdzie dok\u0142adnie ko\u0144czy si\u0119 gleba, a gdzie zaczynaj\u0105 wyrastaj\u0105ce z niej ro\u015bliny. Wi\u0119c te d\u0142ugie n\u00f3\u017cki s\u0105 g\u0142\u0119boko schowane w popl\u0105tanych odnogach \u0142odyg i korzeni, ledwo wy\u015bciubiaj\u0105c swoje kapelusiki na \u015bwiat\u0142o dzienne. Nie jest to \u0142atwe zadanie wytropi\u0107 takiego grzybka, ale teraz ju\u017c wiedzia\u0142em bardziej na co zwraca\u0107 uwag\u0119, oraz \u017ce w og\u00f3le co\u015b tutaj ro\u015bnie. Z odzyskanym zapa\u0142em da\u0142em kolejnego, jeszcze g\u0142\u0119bszego nura w poszycie i wyt\u0119\u017cy\u0142em wzrok do granic mo\u017cliwo\u015bci, przeczesuj\u0105c ka\u017cdy centymetr w zasi\u0119gu palc\u00f3w.

    <CI\u0104G DALSZY NA KOLEJNEJ STRONIE><\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n

    \u0141ysiczki co prawda nie posypa\u0142y si\u0119 od tego momentu jak z r\u0119kawa, ale konsekwentnie, raz na oko\u0142o 10-15 minut udawa\u0142o mi si\u0119 wy\u0142uska\u0107 sk\u0105d\u015b kolejn\u0105 sztuk\u0119, kt\u00f3r\u0105 wrzuca\u0142em do plastikowej butelki, aby si\u0119 nie pogniot\u0142y. To trzyma\u0142o mnie w aktywno\u015bci, ale si\u0142y przeciwstawne do mojej motywacji r\u00f3wnie\u017c wzmaga\u0142y si\u0119 z ka\u017cd\u0105 kolejn\u0105 minut\u0105. Szaro\u015b\u0107 zacz\u0119\u0142a ju\u017c powoli nabiega\u0107 pociemnia\u0142\u0105, zimn\u0105 niebiesko\u015bci\u0105. Nie porusza\u0142em si\u0119 wiele, cia\u0142o nie mia\u0142o jak si\u0119 rozgrza\u0107, wilgo\u0107 ju\u017c dawno przenikn\u0119\u0142a przez warstwy ubra\u0144 na kolanach i \u0142okciach, na kt\u00f3rych pe\u0142za\u0142em, i powoli rozprzestrzenia\u0142a si\u0119 zajmuj\u0105c coraz wi\u0119kszy obszar. Mokre palce powoli traci\u0142y czucie.

    Dodatkowym czynnikiem obni\u017caj\u0105cym morale by\u0142 psychologiczny efekt przebywania dosy\u0107 daleko od ucz\u0119szczanych \u015bcie\u017cek, czo\u0142gaj\u0105c si\u0119 zaraz pomi\u0119dzy trzema \u015bcianami lasu, kt\u00f3re w zapadaj\u0105cym zmroku wydawa\u0142y robi\u0107 si\u0119 coraz wy\u017csze i wy\u017csze. Z ich g\u0142\u0119bin co i rusz dochodzi\u0142y niskie porykiwania jeleni w okresie godowym. Wiedzia\u0142em, \u017ce to jelenie, ale jednocze\u015bnie te d\u017awi\u0119ki potrafi\u0142y by\u0107 tak zaskakuj\u0105co potworne i w dodatku czasami na tyle bliskie, \u017ce mimowolnie nieruchomia\u0142em, a wyobra\u017ania podsuwa\u0142a wizje g\u0142odnych nied\u017awiedzi czekaj\u0105cych na odpowiedni moment. Zreszt\u0105 nawet przekonuj\u0105c sam siebie do jeleniej genezy tych dudni\u0105cych porykiwa\u0144, to nie zmienia\u0142o to faktu, \u017ce nie chcia\u0142bym o zmroku znale\u017a\u0107 si\u0119 na trasie takiego zwierza, kt\u00f3ry by\u0107 mo\u017ce nie od razu zauwa\u017cy\u0142by rozp\u0142aszczon\u0105 na ziemi ludzk\u0105 ob\u0142o\u015b\u0107.<\/p>\n\n\n\n

    \"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n

    W ko\u0144cu dotar\u0142em do granicy, gdzie za\u0142amywa\u0142a si\u0119 racjonalno\u015b\u0107 dalszego szperania. Ci\u0119\u017cko by\u0142o odr\u00f3\u017cni\u0107 poszczeg\u00f3lne struktury poszycia, a zimne krople skapywa\u0142y mi z sinego nosa. Niedobrze by by\u0142o rozpocz\u0105\u0107 grzybow\u0105 podr\u00f3\u017c r\u00f3wnocze\u015bnie z post\u0119puj\u0105c\u0105 gor\u0105czk\u0105. Efekty mog\u0142yby by\u0107 pot\u0119\u017cne, ale nie koniecznie w t\u0119 dobr\u0105 stron\u0119. Rzuci\u0142em oko na butelk\u0119 i z zadowoleniem stwierdzi\u0142em, \u017ce przynajmniej jedna trzecia jest wype\u0142niona wiotkimi cia\u0142kami. Tak! Najwyra\u017aniej tyle ich w\u0142a\u015bnie mia\u0142em zebra\u0107, ni mniej, nie wi\u0119cej.

    Ostro\u017cnie si\u0119 podnios\u0142em rozci\u0105gaj\u0105c zesztywnia\u0142e mi\u0119\u015bnie i poci\u0105gn\u0105\u0142em g\u0142\u0119boki haust powietrza zmieniaj\u0105cy si\u0119 w moich p\u0142ucach w fal\u0119 rozgrzewaj\u0105cej ekscytacji. Naprawd\u0119 nie s\u0105dzi\u0142em, \u017ce to si\u0119 faktycznie uda. Zadziwiaj\u0105co spr\u0119\u017cystym krokiem ruszy\u0142em posinia\u0142ymi polami w stron\u0119 schroniska i od razu da\u0142em nura do namiotu, \u017ceby w spokoju przyjrze\u0107 si\u0119 swojej zdobyczy. Po rozpruciu butelki wysypa\u0142em zawarto\u015b\u0107 na strony mojego dziennika i u\u0142o\u017cy\u0142em sztuka przy sztuce, aby je policzy\u0107 i nacieszy\u0107 si\u0119 uporz\u0105dkowanym widokiem. 55 \u0142ysiczek!<\/p>\n\n\n\n

    \"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n

    Wed\u0142ug mojej wiedzy ju\u017c 30 potrafi\u0142o da\u0107 zauwa\u017calny efekt, wi\u0119c pogratulowa\u0142em sobie wytrwa\u0142o\u015bci w grzybobraniu, bo najwyra\u017aniej czeka\u0142o mnie konkretne do\u015bwiadczenie. \u015awie\u017ce s\u0105 pono\u0107 silniejsze ni\u017c suszone, ale z drugiej strony \u0142ysiczka \u0142ysiczce nier\u00f3wna. Niekt\u00f3re by\u0142y ca\u0142kiem du\u017ce, a inne maciupe\u0144kie. Jedne swoj\u0105 j\u0119drno\u015bci\u0105 i jasn\u0105 barw\u0105 jawi\u0142y si\u0119 m\u0142odzie\u0144czo, drugie ciemne, zmarszczone i poskr\u0119cane swoje najlepsze dni mia\u0142y ju\u017c dawno za sob\u0105. Nie spos\u00f3b by\u0142o przewidzie\u0107 ukrytej w nich wszystkich mocy, ale wiedzia\u0142em, \u017ce ile by jej tam nie by\u0142o, najwyra\u017aniej dok\u0142adnie tyle jest mi dzisiaj przeznaczone. Wzi\u0105\u0142em jeszcze par\u0119 g\u0142\u0119bokich oddech\u00f3w, kt\u00f3re wybrzmia\u0142y szeroko w ciszy pe\u0142nej napi\u0119tego oczekiwania po czym wepchn\u0105\u0142em wszystkie grzybki, ka\u017cdy jeden grzybowy okruszek, prosto do mojej paszczy.

    <CI\u0104G DALSZY NA KOLEJNEJ STRONIE><\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n

    8. Duchwlesie<\/p>\n\n\n\n

    \u017bucie grzybowej masy nie nastr\u0119cza\u0142o \u017cadnych problem\u00f3w. Wyra\u017ane ziemiste nuty przenika\u0142y si\u0119 z aromatem deszcz\u00f3wki, jaki\u015b kamyk co i rusz zazgrzyta\u0142 mi\u0119dzy z\u0119bami, a wszystko to spaja\u0142o w ca\u0142o\u015b\u0107 charakterystyczne grzybowe umami. Doznania kulinarne 6\/10, a przecie\u017c nawet nie to by\u0142o celem. Po prze\u0142kni\u0119ciu ca\u0142ego farszu poczu\u0142em przestrze\u0144 z jednej strony ekscytowan\u0105 oczekiwaniami i poczuciem, \u017ce \u201eto si\u0119 dzieje!\u201d, z drugiej nagle zrelaksowan\u0105 \u015bwiadomo\u015bci\u0105 wykonanej misji i tym, \u017ce pozosta\u0142o ju\u017c tylko czeka\u0107 na nagrod\u0119. Czas \u0142adowania si\u0119 takich rzeczy wynosi oko\u0142o godziny do poczucia pierwszych efekt\u00f3w, wi\u0119c pozosta\u0142o jeszcze zrobi\u0107 co\u015b z tym czasem.

    Rozpr\u0119\u017cenie napi\u0119cia pozwoli\u0142o przedrze\u0107 si\u0119 do \u015bwiadomo\u015bci g\u0142o\u015bnemu burczeniu nios\u0105cemu si\u0119 z \u017co\u0142\u0105dka. Deficyt kaloryczny po dniu sp\u0119dzonym na zimnym polu musia\u0142 by\u0107 znaczny, a 55 \u0142ysiczek tylko rozjuszy\u0142o oczekuj\u0105ce rekompensaty trzewia. Kierunek akcji zosta\u0142 wi\u0119c jasno wytyczony przez biologiczny imperatyw. Wype\u0142z\u0142em z namiotu i ruszy\u0142em do budynku schroniska.<\/p>\n\n\n\n

    Na zewn\u0105trz zd\u0105\u017cy\u0142 ju\u017c zapa\u015b\u0107 zmrok g\u0119sty od rozmywaj\u0105cej wszystkie kontury mg\u0142y. \u015aciany lasu i pojedyncze drzewa stopi\u0142y si\u0119 w ci\u0119\u017ckie do rozr\u00f3\u017cnienia, postrz\u0119pione kszta\u0142ty odcinaj\u0105ce si\u0119 od t\u0142a swoj\u0105 poch\u0142aniaj\u0105c\u0105 ciemno\u015bci\u0105. Lekka m\u017cawka ci\u0105gle rosi\u0142a kolejnymi warstwami wilgoci ca\u0142y ten pejza\u017c nieprzerwanie nadaj\u0105c mu ci\u0119\u017cko\u015bci. W tym wszystkim \u017caden wiatr nie zak\u0142\u00f3ca\u0142 jej cichego szumu.<\/p>\n\n\n\n

    Namiot mia\u0142em roz\u0142o\u017cony za za\u0142omem, kt\u00f3ry zupe\u0142nie przys\u0142ania\u0142 schronisko, wi\u0119c dopiero po paru krokach jego bry\u0142a zaja\u015bnia\u0142a niczym latarnia na bezkresnym przestworze. Po wej\u015bciu do \u015brodka i zatrza\u015bni\u0119ciu za sob\u0105 ci\u0119\u017ckich, drewnianych i skrzypi\u0105cych drzwi zapad\u0142a g\u0142ucha, sucha cisza. Panowa\u0142 tu kompletny spok\u00f3j. Na ten moment nigdzie nie widzia\u0142em \u017cywej duszy. U\u015bmiechn\u0105\u0142em si\u0119 do siebie w zadowoleniu, bo uzna\u0142em to za bardzo sprzyjaj\u0105c\u0105 okoliczno\u015b\u0107. Jako\u015b rozochocone, gwarne t\u0142umy, kt\u00f3re z piwem w r\u0119ku zazwyczaj wype\u0142niaj\u0105 takie miejsca, nie harmonizuj\u0105 mi zbytnio z psychodelicznymi wibracjami. Nie \u017cebym mia\u0142 zamiar tu sp\u0119dza\u0107 wi\u0119cej czasu ni\u017c konieczne, ale nawet zjedzenie ostatniego posi\u0142ku w ciszy by\u0142o dla mnie mi\u0142ym prezentem od rzeczywisto\u015bci.

    <CI\u0104G DALSZY NA KOLEJNEJ STRONIE><\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n

    I tym razem zam\u00f3wi\u0142em placek po w\u0119giersku, ale ju\u017c nie z mi\u0119sem, ale, jak\u017ce adekwatnie, z grzybami! I wyb\u00f3r by\u0142 to doskona\u0142y, bo smakowa\u0142 cudownie jednocze\u015bnie nie zak\u0142\u00f3caj\u0105c moralnego przymierza z czuj\u0105cymi istotami. A tego nie chcemy robi\u0107, zw\u0142aszcza pod wp\u0142ywem pot\u0119\u017cnych enteogen\u00f3w. Jakby w potwierdzeniu tej wibracji zjawi\u0142a si\u0119 taka czuj\u0105ca istota, kt\u00f3ra przez reszt\u0119 kolacji g\u0142o\u015bnym miauczeniem domaga\u0142a si\u0119 kawa\u0142k\u00f3w placka (chocia\u017c pewnie akurat ona preferowa\u0142aby wersj\u0119 z gulaszem).<\/p>\n\n\n\n

    Wsun\u0105wszy wszystko po\u017cegna\u0142em si\u0119 z futrzastym miauczycielem i ostro\u017cnie ruszy\u0142em do wyj\u015bcia. Z du\u017c\u0105 uwag\u0105 przygl\u0105da\u0142em si\u0119 teraz poczuciu \u017co\u0142\u0105dka \u015bwiadom, \u017ce zarzucona oko\u0142o 40 minut wcze\u015bniej partia \u0142ysiczek powinna si\u0119 powoli przyjmowa\u0107, ale z kolei na niej wyl\u0105dowa\u0142o p\u00f3\u0142 kilo plack\u00f3w w sosie i nie by\u0142em pewny jakie ta kombinacja da efekty. By\u0142o to jak energetyczne mrowienie przykryte t\u0119p\u0105 kaloryczn\u0105 mas\u0105 i mia\u0142em nadziej\u0119, \u017ce jej nie wysadzi. Powolnym krokiem schodzi\u0142em pustym holem schroniska zauwa\u017caj\u0105c, \u017ce wibracje w brzuchu przenikaj\u0105 ju\u017c po trochu na otoczenie delikatnie zmi\u0119kczaj\u0105c rysy drewnianych kraw\u0119dzi, uwypuklaj\u0105c faktury oraz ujaskrawiaj\u0105c w pulsuj\u0105cym rytmie barwy. Dreszcz ekscytacji przebieg\u0142 mi przez czakry.<\/p>\n\n\n\n

    Otworzy\u0142em ci\u0119\u017ckie drzwi wyj\u015bciowe i na dobry pocz\u0105tek moim oczom ukaza\u0142a si\u0119 przedziwaczna scena. Ci\u0119\u017ckie zas\u0142ony wilgotnego mroku opadaj\u0105ce na ca\u0142\u0105 okolic\u0119 rozwiera\u0142y si\u0119 odrobin\u0119 na ledwo o\u015bwietlon\u0105 scen\u0119 przedsionka schroniska, gdzie dw\u00f3jka rowerzyst\u00f3w w\u0142a\u015bnie dosiada\u0142a swoich wehiku\u0142\u00f3w, odpala\u0142a czo\u0142\u00f3wki i ze zrywem opon ruszy\u0142a prosto mi\u0119dzy drzewa. Ca\u0142a sytuacja trwa\u0142a mo\u017ce 10 sekund, po kt\u00f3rych wszystko na powr\u00f3t by\u0142o ciche, ciemne i pogr\u0105\u017cone w g\u0142\u0119bokim bezruchu. Przez chwil\u0119 zbiera\u0142em szcz\u0119k\u0119 z pod\u0142ogi zastanawiaj\u0105c si\u0119, czy to nie by\u0142a jaka\u015b halucynacja, ale potem przypomnia\u0142em sobie, \u017ce ludziom zdarza si\u0119 robi\u0107 szalone rzeczy dla rozrywki i pewnie nocna jazda rowerem po g\u00f3rach jest jedn\u0105 z nich. Odwa\u017cne skurczybyki. Samemu nigdy nie czu\u0142em poci\u0105gu do sport\u00f3w chocia\u017c zahaczaj\u0105cych o jak\u0105kolwiek ekstremalno\u015b\u0107. Wol\u0119 na spokojnie, w samotno\u015bci naje\u015b\u0107 si\u0119 samodzielnie nazbieranych psychoaktywnych grzyb\u00f3w i pokontemplowa\u0107 ciemny las.

    Przed ciemnym lasem jednak na pewno najpierw chcia\u0142em poczu\u0107, co si\u0119 ze mn\u0105 dzieje w bezpiecznych, intymnych warunkach. Wpe\u0142z\u0142em wi\u0119c do mojego poliestrowego kokonu rozbitego na skraju \u0142\u0105ki i leg\u0142em w zupe\u0142nych ciemno\u015bciach na wznak.

    <CI\u0104G DALSZY NA KOLEJNEJ STRONIE><\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n

    Kiedy cia\u0142o znieruchomia\u0142o i wszystko ucich\u0142o mog\u0142em z wi\u0119ksz\u0105 wyrazisto\u015bci\u0105 zarejestrowa\u0107 przyjemne wibracje i mrowienie przechodz\u0105ce powolnymi, szerokimi falami przez ca\u0142e moje jestestwo. Z czasem da\u0142o si\u0119 zauwa\u017cy\u0107, \u017ce fale zawijaj\u0105 si\u0119 w r\u00f3\u017cne kszta\u0142ty i formy, kt\u00f3rych masa zakotwiczy\u0142a moj\u0105 przestrze\u0144 w solidnym, ale plastycznym pod\u0142o\u017cu. Wibracje obj\u0119\u0142y swym zasi\u0119giem tak\u017ce narz\u0105dy zmys\u0142\u00f3w. Pod powiekami delikatne, wielobarwne szumy rozlewa\u0142y si\u0119 plami\u015bcie, aby zaraz znowu zbiega\u0107 si\u0119 w bardziej skoncentrowane wi\u0105zki o geometrycznych wzorach. Wieloramienne konstrukcje wnika\u0142y w siebie nawzajem, przeplata\u0142y, transformowa\u0142y nieprzerwanie ukazuj\u0105c kolejne, misterne detale. \u017bywa sie\u0107 buzuj\u0105cych energi\u0105 po\u0142\u0105cze\u0144 g\u0105bcz\u0105cych si\u0119 w dynamicznym uk\u0142adzie bez wyra\u017anych granic.<\/p>\n\n\n\n

    W nast\u0119pnej kolejno\u015bci moja uwaga zwr\u00f3ci\u0142a si\u0119 na obserwacj\u0119 podobnego zjawiska w obr\u0119bie s\u0142uchu. Tutaj \u015bnie\u017c\u0105cy w r\u00f3\u017cnych cz\u0119stotliwo\u015bciach szum pod\u0105\u017caj\u0105c jak\u0105\u015b skomplikowan\u0105 rytmik\u0105 co i rusz wzbija\u0142 si\u0119 w rozmaite klikni\u0119cia, pikni\u0119cia i bzyczenia niczym pulpit steruj\u0105cy kosmicznym kr\u0105\u017cownikiem. Ws\u0142uchuj\u0105c si\u0119 w t\u0119 eksperymentaln\u0105 kompozycj\u0119 nagle dozna\u0142em ol\u015bnienia – to jest j\u0119zyk grzyb\u00f3w!

    Jak na zawo\u0142anie zatopi\u0142em si\u0119 w poczucie \u017cywej g\u00f3ry, na szczycie kt\u00f3rej spoczywa\u0142em. Niesko\u0144czenie skomplikowana sie\u0107 biologicznych po\u0142\u0105cze\u0144 spl\u0105tanych we wzajemnym oddzia\u0142ywaniu. Mokra gleba obfita w minera\u0142y i od\u017cywcze pr\u00f3chno odk\u0142adaj\u0105ce si\u0119 w niej przez miliony lat kolejnych cykl\u00f3w. Karmi\u0105ca silne korzenie wielkich drzew i mi\u0119kkie korzonki g\u0119stych traw. Daj\u0105ca schronienie armii opancerzonych insekt\u00f3w, ob\u0142ych pier\u015bcienic, \u015blepych robak\u00f3w wij\u0105cych si\u0119 w jej g\u0142\u0119bokich ciemno\u015bciach. Idealne medium dla nitkowatej grzybni oplataj\u0105cej jej spulchnion\u0105 r\u00f3\u017cnorodno\u015b\u0107 rozlegaj\u0105c\u0105 si\u0119 tu\u017c pod powierzchni\u0105. Niczym neuronalna sie\u0107 ludzkiego m\u00f3zgu, tak i ona komunikuje si\u0119 mi\u0119dzy w\u0142asnymi rejonami przekazuj\u0105c informacj\u0119 o kierunkach rozrostu najbardziej nabrzmia\u0142ych organiczn\u0105 tre\u015bci\u0105. Czerpane z niej soki zasilaj\u0105 produkcj\u0119 owocnik\u00f3w zdolnych przebi\u0107 si\u0119 nad powierzchni\u0119 na d\u0142ugich, wrzecionowatych nogach, rozpostrze\u0107 naje\u017cone zarodnikami kapelusze i wys\u0142a\u0107 sw\u00f3j materia\u0142 genetyczny wraz z ch\u0142odnym wiatrem w kolejne zak\u0105tki wielkiego, staro\u017cytnego lasu.

    <CI\u0104G DALSZY NA KOLEJNEJ STRONIE><\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n

    Us\u0142ysza\u0142em ten wiatr. Przewala\u0142 si\u0119 szumnie nad szczytami, zahacza\u0142 o szczyty drzew i opada\u0142 kaskad\u0105 na m\u00f3j namiot szarpi\u0105c agresywnie jego cienkimi \u015bcianami. Przywo\u0142a\u0142o mnie to do otaczaj\u0105cej mnie rzeczywisto\u015bci, chocia\u017c jeszcze chwil\u0119 opiera\u0142em si\u0119 otwarciu oczu w nadziei, \u017ce g\u00f3ra na powr\u00f3t roztworzy przede mn\u0105 swoje tajemnicze g\u0142\u0119bie, tak niesamowite by\u0142y to do\u015bwiadczenia. Jednak by\u0142em ju\u017c na powierzchni i dalsze pr\u00f3by ponownego zanurzenia si\u0119 w ciemno\u015b\u0107 by\u0142yby zaprzeczeniem naturalnego biegu zdarze\u0144, wed\u0142ug kt\u00f3rego nasta\u0142 czas na rozrzucenie zarodnik\u00f3w swojej \u015bwiadomo\u015bci po okolicy.

    Tak! Wyra\u017anie zrozumia\u0142em, \u017ce tego chce ode mnie wiatr, kt\u00f3ry rysowa\u0142 swoim nieregularnym szumem panoram\u0119 okalaj\u0105cej mnie przestrzeni. Nawet przesta\u0142o pada\u0107. Ostro\u017cnie i powoli rozchyli\u0142em oczy na, niewiele tylko ja\u015bniejszy od ca\u0142kowitej ciemno\u015bci spod powiek, atramentowy granat. Nie spieszy\u0142em si\u0119 z \u017cadnym ruchem, aby mo\u017cliwie dok\u0142adnie przysposobi\u0107 si\u0119 do orientacji w przestrzeni. Czu\u0142em si\u0119 jak przed opuszczeniem bezpiecznej rakiety osadzonej na obcej planecie, wi\u0119c chcia\u0142em zadba\u0107 o uzbrojenie si\u0119 w kombinezon mo\u017cliwie odporny na wszelkie atmosferyczne nieprzyjemno\u015bci. Szukanie i zak\u0142adanie kolejnych warstw w takiej ciasnocie dodatkowo spl\u0105tanej odmiennym stanem \u015bwiadomo\u015bci nie by\u0142o \u0142atwe, ale w ko\u0144cu okutany przeciwdeszczow\u0105 kapot\u0105 stanowi\u0105c\u0105 najbardziej zewn\u0119trzn\u0105 warstw\u0119 i z czo\u0142\u00f3wk\u0105 na g\u0142owie ustawi\u0142em si\u0119 w pozycji wyj\u015bciowej. Czo\u0142\u00f3wk\u0119 wy\u0142\u0105czy\u0142em chc\u0105c do\u015bwiadczy\u0107 \u015bwiata w jego pe\u0142nej naturalno\u015bci i licz\u0105c, \u017ce moje pierwotne instynkty i wyczulone zmys\u0142y wystarcz\u0105 do nawigacji. Wzi\u0105\u0142em g\u0142\u0119boki oddech, rozsun\u0105\u0142em zamek i wygramoli\u0142em si\u0119 w przestw\u00f3r nocy.<\/p>\n\n\n\n

    W twarz uderzy\u0142 rze\u015bki ch\u0142\u00f3d, a w oczy kompletna ciemno\u015b\u0107 przesiekana kolorowymi powidokami, kt\u00f3re zgrzybione oczy mylnie interpretowa\u0142y jako wskaz\u00f3wki orientacyjne. Przez to uleg\u0142em z\u0142udzeniu, \u017ce teren przede mn\u0105 wyra\u017anie si\u0119 wznosi, kiedy rzeczywisto\u015b\u0107 by\u0142a zgo\u0142a inna i tylko ci\u0119\u017cko t\u0105pn\u0105\u0142em w zupe\u0142nie niespodziewanym momencie zanosz\u0105c si\u0119 od tego chwiejnie z powrotem na namiot. Po tym jak\u017ce niezgrabnym pocz\u0105tku z pokor\u0105 odpali\u0142em czo\u0142\u00f3wk\u0119 o\u015bwietlaj\u0105c bladym \u015bwiat\u0142em zupe\u0142nie p\u0142aski taras, na kt\u00f3rym by\u0142em rozbity i ruszy\u0142em ostro\u017cnym krokiem przed siebie. Poczucie dezorientacji nie opuszcza\u0142o mnie, wzmagane przez fakt, \u017ce ca\u0142a informacja wizualna na temat otoczenia ogranicza\u0142a si\u0119 do chybotliwego kr\u0119gu \u015bwiat\u0142a rzucanego przez czo\u0142\u00f3wk\u0119. W jego wn\u0119trzu kolejne formy nabiera\u0142y jakiego\u015b elektrycznego dr\u017cenia czyni\u0105cego ka\u017cdy kamie\u0144 nierealnie wyra\u017anym. Poza \u015bwiat\u0142em zia\u0142a ciemno\u015b\u0107. Czu\u0142em si\u0119 troch\u0119 jakbym chodzi\u0142 po ksi\u0119\u017cycu jednocze\u015bnie obserwuj\u0105c jego powierzchni\u0119 przez lunet\u0119.

    <CI\u0104G DALSZY NA KOLEJNEJ STRONIE><\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n

    Nie by\u0142o to zbyt komfortowe, wi\u0119c kiedy tylko uda\u0142o si\u0119 jako\u015b dotrze\u0107 za pierwszy rozstaj dr\u00f3g daj\u0105cy poczucie pewnej separacji od schroniska, teraz ju\u017c zupe\u0142nie zas\u0142oni\u0119tego za zalesionym garbem stoku, stan\u0105\u0142em w stabilnym miejscu i wy\u0142\u0105czy\u0142em \u015bwiat\u0142o. Co za ulga! Zmys\u0142y zala\u0142a koj\u0105ca fala spokoju. Cisza, bezruch, wilgotne powietrze na twarzy i nieprzenikniony mrok. A jednak ju\u017c po chwili oczy zacz\u0119\u0142y si\u0119 przyzwyczaja\u0107 i mog\u0142em dostrzec nik\u0142e kontury oddzielaj\u0105ce odrobin\u0119 ja\u015bniejsz\u0105 mas\u0119 spochmurnia\u0142ego nieba od zupe\u0142nie ciemnych zas\u0142on lasu. Jedna z nich wyrasta\u0142a jakie\u015b 50 metr\u00f3w przede mn\u0105 prosto na \u015bcie\u017cce. Wlepi\u0142em w ni\u0105 wzrok i po chwili odkry\u0142em, \u017ce jest w niej co\u015b jeszcze. Niewielka plama bli\u017cej ziemi, kt\u00f3ra zn\u00f3w jakby troch\u0119 ja\u015bnia\u0142a na tle nieprzeniknionego lasu.<\/p>\n\n\n\n

    W takiej ciemno\u015bci dziwne rzeczy dziej\u0105 si\u0119 ze wzrokiem, kt\u00f3ry rozpaczliwie stara si\u0119 posk\u0142ada\u0107 z tak ograniczonej informacji jakkolwiek przydatny obraz. Brak punkt\u00f3w odniesienia uniemo\u017cliwia jednak umiejscowienie tych strz\u0119p\u00f3w w przestrzeni, brak kontur\u00f3w zast\u0119puje kszta\u0142ty faluj\u0105cym gradientem, brak kolor\u00f3w jest nadrabiany \u015bnie\u017c\u0105cym szumem. Umys\u0142 nie mog\u0105cy uchwyci\u0107 si\u0119 konkretu si\u0119ga do wyobra\u017ani pr\u00f3buj\u0105c dopasowa\u0107 kontekst sytuacji do spostrzeganego fantomu. Najcz\u0119\u015bciej, w obliczu niewiedzy, zaczyna si\u0119 obawia\u0107. <\/p>\n\n\n\n

    Postawi\u0142em pierwszy, ostro\u017cny krok do przodu z zaciekawieniem dotykaj\u0105c w swoim umy\u015ble pierwotnego strachu przed duchami czaj\u0105cymi si\u0119 w ciemno\u015bciach. Niezidentyfikowana plama mog\u0142a r\u00f3wnie dobrze znajdowa\u0107 si\u0119 20 metr\u00f3w przede mn\u0105 jak i 2 metry. W odpowiedzi na te spostrze\u017cenie serce zabi\u0142o troch\u0119 szybciej, ale konsekwentnie postawi\u0142em jeszcze jeden krok i jeszcze jeden. Obcowanie z l\u0119kiem przed nieznanym sta\u0142o si\u0119 interesuj\u0105cym eksperymentem, bo mog\u0142em go wyra\u017anie odczu\u0107 w ciele, ale z drugiej strony by\u0142em w stanie podtrzymywa\u0107 eksploracj\u0119 umys\u0142owym dystansem. I nawet nie chodzi o to, \u017ce jestem sceptyczny, je\u015bli chodzi o istnienie duch\u00f3w, to po prostu wychodz\u0119 z za\u0142o\u017cenia, \u017ce je\u015bli takowe faktycznie zamieszkuj\u0105 r\u00f3\u017cne przestrzenie, to przecie\u017c nie od razu musz\u0105 by\u0107 gro\u017ane. Wystarczy te przestrzenie szanowa\u0107 i ich ezoteryczni mieszka\u0144cy nie powinni mie\u0107 powod\u00f3w do wrogo\u015bci. Wymy\u015blanie sobie jakiej\u015b z\u0142owrogiej demonologii zakrawa dla mnie ju\u017c bardziej jako objaw paranoi.

    <CI\u0104G DALSZY NA KOLEJNEJ STRONIE><\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n

    Oczywi\u015bcie po paru kolejnych krokach w stron\u0119 mojego le\u015bnego duszka ten powi\u0119kszy\u0142 si\u0119 ju\u017c na tyle, \u017ce jasnym sta\u0142o si\u0119, \u017ce to po prostu przej\u015bcie przez ograniczon\u0105 \u015bcian\u0119 lasu na kolejn\u0105 otwart\u0105 przestrze\u0144. Za to same drzewa nabra\u0142y ci\u0119\u017caru pn\u0105c si\u0119 swoim mrocznym masywem coraz wy\u017cej w polu mojego widzenia, jakby nachylaj\u0105c si\u0119 ku mnie. W ko\u0144cu obj\u0119\u0142y mnie swoimi ga\u0142\u0119ziami zanurzaj\u0105c w jeszcze wilgotniejszej i cichszej ciemni. Zadzieraj\u0105c g\u0142ow\u0119 ju\u017c tylko strz\u0119py granatowego nieba przedziera\u0142y si\u0119 przez nachodz\u0105cych na siebie konary tworz\u0105ce w ten spos\u00f3b paj\u0119czynowaty wzorzec.<\/p>\n\n\n\n

    Po przej\u015bciu na drug\u0105 stron\u0119 znalaz\u0142em si\u0119 na w\u0105skiej arenie otoczonej zewsz\u0105d lasem, po\u015brodku kt\u00f3rej \u015bcie\u017cka zakr\u0119ca\u0142a w d\u00f3\u0142. Posta\u0142em tu jeszcze chwil\u0119, ale zdecydowa\u0142em ju\u017c dalej nie i\u015b\u0107. L\u0119k przed metafizycznymi bytami ust\u0105pi\u0142 strachowi przed ju\u017c zupe\u0142nie fizycznym zgubieniem si\u0119 w ciemnym lesie i natkni\u0119ciem na dzikie stwory. Na podkre\u015blenie tych obaw us\u0142ysza\u0142em d\u017awi\u0119k – mo\u017ce urojony – jakiego\u015b cielska przedzieraj\u0105cego si\u0119 przez listowie i sp\u0142oszony szybko potiptopkowa\u0142em za siebie w kierunku schroniska.<\/p>\n\n\n\n

    Kiedy dotar\u0142em do rozwidlenia dr\u00f3g, oczekiwa\u0142 na mnie jeszcze jeden kierunek eksploracji wiod\u0105cy na rozleg\u0142e halne \u0142\u0105ki, gdzie wcze\u015bniej tego dnia poszukiwa\u0142em grzyb\u00f3w. By\u0142o tu zdecydowanie mniej przyt\u0142aczaj\u0105co, bo poch\u0142aniaj\u0105ce \u015bciany lasu oddali\u0142y si\u0119 na bezpieczn\u0105 odleg\u0142o\u015b\u0107 w ka\u017cdym kierunku i tylko pojedyncze drzewa wznosi\u0142y si\u0119 gdzieniegdzie. Ich samotno\u015b\u0107 nie odbiera\u0142a im jednak ani troch\u0119 majestatu. Wr\u0119cz przeciwnie. Krocz\u0105c po zamglonych \u0142\u0105kach, wielkie czarne cielska mog\u0142yby r\u00f3wnie dobrze by\u0107 prastarymi olbrzymami pogr\u0105\u017conymi w wiekuistym \u015bnie. Przemyka\u0142em mi\u0119dzy nimi ostro\u017cnie, jednocze\u015bnie ch\u0142on\u0105c niesamowito\u015b\u0107 sytuacji i staraj\u0105c si\u0119 nie zak\u0142\u00f3ca\u0107 nabo\u017cnego spokoju otoczenia.<\/p>\n\n\n\n

    W\u0119dr\u00f3wka znowu zako\u0144czy\u0142a si\u0119 na naturalnej barierze poczucia \u201cjestem ju\u017c za daleko\u201d wzmocnionego uchwyconym d\u017awi\u0119kiem przemykaj\u0105cego gdzie\u015b zwierza. Podzi\u0119kowa\u0142em mu w duchu za mo\u017cliwo\u015b\u0107 zwiedzenia jego kr\u00f3lestwa i z szacunkiem wycofa\u0142em si\u0119 w g\u00f3r\u0119 \u015bcie\u017cki.

    <CI\u0104G DALSZY NA KOLEJNEJ STRONIE><\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n

    Na wspomnianym ju\u017c rozwidleniu czeka\u0142a mnie jeszcze jedna \u015bmiesznostka. Moj\u0105 uwag\u0119 przyku\u0142y \u015bwiat\u0142a poruszaj\u0105ce si\u0119 gdzie\u015b daleko w lesie. Przesuwa\u0142y si\u0119 mi\u0119dzy drzewami, ale mia\u0142y na tyle nietypow\u0105 charakterystyk\u0119, \u017ce ci\u0119\u017cko mi by\u0142o przypisa\u0107 je jednoznacznie do jakiego\u015b konkretnego \u017ar\u00f3d\u0142a. Wygl\u0105da\u0142o to jak naprawd\u0119 d\u0142ugi pas \u015bwietlny przelewaj\u0105cy si\u0119 pod elastycznymi k\u0105tami. Mo\u017ce UFO? Zagapiony stercza\u0142em tak d\u0142u\u017csz\u0105 chwil\u0119, a\u017c nagle \u015bwiat\u0142o zbli\u017cy\u0142o si\u0119 znacznie i zza drzew z g\u0142o\u015bnym warkotem wyjecha\u0142o jednak najzwyklejsze auto terenowe, tyle \u017ce ci\u0105gn\u0105c przyczep\u0119 zaopatrzon\u0105 w reflektor \u015bwiec\u0105cy do ty\u0142u, st\u0105d mia\u0142em wra\u017cenie ci\u0105gn\u0105cej si\u0119 \u015bwietlnej g\u0105sienicy. Sp\u0142oszony uskoczy\u0142em troch\u0119 do ty\u0142u i znieruchomia\u0142em, kiedy pojazd przeje\u017cd\u017ca\u0142 obok mnie. Potem troch\u0119 rozbawiony, a troch\u0119 zawstydzony zda\u0142em sobie spraw\u0119, \u017ce moim udzia\u0142em sta\u0142a si\u0119 charakterystyczna dla horror\u00f3w scena, w kt\u00f3rej jaka\u015b dziwna posta\u0107 wyrasta znik\u0105d przed mask\u0105 jad\u0105cego w mroku samochodu. Mam nadziej\u0119, \u017ce kierowca nie przestraszy\u0142 si\u0119 zgrzybionego Tymka umykaj\u0105cego na pole w ciemno\u015bci nocy.<\/p>\n\n\n\n

    Na tym moja eskapada si\u0119 zako\u0144czy\u0142a i kiedy ju\u017c by\u0142em pewny, \u017ce samoch\u00f3d wjecha\u0142 na teren schroniska i nie spotkam jego kierowcy, pomkn\u0105\u0142em do swojego namiotu. Przyjemnie rozgrzany swoimi przygodami tak kolorowo wie\u0144cz\u0105cymi m\u00f3j wyjazd rozpakowa\u0142em si\u0119 z ca\u0142ej wyprawowej zbroi i nagutki leg\u0142em na swoim pos\u0142aniu. Namiot wyda\u0142 mi si\u0119 cudownie bezpieczny, \u017ce a\u017c westchn\u0105\u0142em z uznaniem nad cywilizacyjnym post\u0119pem ludzko\u015bci, kt\u00f3ry pozwoli\u0142 mi w takim komforcie sp\u0119dza\u0107 czas na g\u00f3rskim zboczu. Ze zdobyczy techniki moja uwaga przekierowa\u0142a si\u0119 na cudown\u0105 biologiczn\u0105 machineri\u0119, kt\u00f3r\u0105 stanowi\u0142o moje cia\u0142o. To ono w pierwszej kolejno\u015bci jest odpowiedzialne za poruszanie si\u0119 w \u015bwiecie i doskonale si\u0119 przez ten tydzie\u0144 w tym zadaniu sprawdzi\u0142o. Bacznie badaj\u0105c swoje stopy i d\u0142onie kontemplowa\u0142em ich niesko\u0144czon\u0105 z\u0142o\u017cono\u015b\u0107 i precyzj\u0119 do stopnia, w kt\u00f3rym mia\u0142em poczucie obcowania z jakimi\u015b narz\u0119dziami wykutymi przez boskie istoty. W pewnym sensie tak w\u0142a\u015bnie jest.<\/p>\n\n\n\n

    \"\"<\/a><\/figure>\n\n\n\n



    KONIEC<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

    Jak szed\u0142em i szed\u0142em i szed\u0142em (przez las).<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":398,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[11],"tags":[13,12,14],"class_list":["post-235","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-podroze","tag-grzyby","tag-podroze","tag-psychodela"],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wpewnymsensie.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/235","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/wpewnymsensie.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/wpewnymsensie.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wpewnymsensie.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wpewnymsensie.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=235"}],"version-history":[{"count":18,"href":"https:\/\/wpewnymsensie.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/235\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":401,"href":"https:\/\/wpewnymsensie.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/235\/revisions\/401"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wpewnymsensie.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/398"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wpewnymsensie.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=235"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/wpewnymsensie.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=235"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/wpewnymsensie.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=235"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}